ΠΡΟΣΕΥΧΗ (Πριν αρχίσει η κάθε συνάντηση)

Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου…


ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΡΑ τελικός τρόπος παρουσίασης μαθήματος:

1.ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ ➔ 2.ΚΕΙΜΕΝΟ του βίντεο ➔ 3.ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ θέματος ➔ 4.ΣΥΖΗΤΗΣΗ με τους νέους ➔ 5.ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Χρειάζεστε: 1. Προτζέκτορ προβολής, ή Τηλεόραση 2. Σύνδεση διαδικτύου 3. Μεγάλα ηχεία αν είναι μεγάλος ο χώρος.



ΕΚΦΩΝΗΣΗ ΒΙΝΤΕΟ

Δύο άνθρωποι παίρνουν την ίδια ακριβώς απόφαση. Να θέσουν τέρμα στη ζωή τους. Γιατί όμως η μία πράξη θεωρείται ως η απόλυτη τραγωδία και η άλλη σαν τη μεγαλύτερη πράξη αγάπης; Εξωτερικά το αποτέλεσμα φαίνεται ακριβώς ίδιο. Το τέρμα της ζωής δύο ανθρώπων. Στην ουσία όμως η αυτοθυσία με την αυτοκτονία έχουν διαφορετικά κίνητρα. Αλλιώς κινείται ο ένας άνθρωπος και αλλιώς κινείται ο άλλος.

Αυτό λοιπόν που πρέπει να γνωρίζουμε δεν οφείλουμε την υπαρξή μας στον εαυτό μας αλλά στον Θεό που μας την έδωσε. Κάθε πνοή είναι ένα δώρο του Θεού που δίνεται από Εκείνος προς εμάς. Όταν ένας νέος ή ένας μεγαλύτερος άνθρωπος φτάνει στην αυτοκτονία, δεν σημαίνει ότι μισεί τη ζωή, σημαίνει ότι πονάει τόσο πολύ που θολώνεται η κρίση του Θεού, θολώνεται το μυαλό του.

Νιώθει ότι βρίσκεται σε ένα στενό αδιέξοδο, μόνος, εγκλωβισμένος, μέσα στο δικό του μυαλό. Η αυτοκτονία δεν είναι πράξη ελευθερίας. Είναι το αποτέλεσμα μιας αβάσταχτης πίεσης, μιας απόγνωσης που σου ψιθυρίζει «δεν υπάρχει ελπίδα καμμιά».

Και γι’ αυτό απέναντι σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει φτάσει σε όρια απελπισίας, που λυγίζει, δεν χωράει κανένα κατάκριση, κανένα ηθικό κήρυγμα, παρά μόνο μια ανοιχτή αγκαλιά. Ακόμα και στα πιο σκοτεινά μονοπάτια υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ο Θεός, υπάρχουν οι συνάνθρωποι, οι οποίοι μπορούν να με βοηθήσουν.

Στον αντίποτα όμως υπάρχει κάτι τελείως διαφορετικό, που έχει το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά είναι διαφορετικό το κίνητρο. Είναι η αυτοθυσία. Εδώ ο άνθρωπος δεν μισεί τη ζωή. Αντίθετα την αγαπάει και την προσφέρει για έναν άλλον από τον εαυτό του. Σκέψου έναν πυροσβέστη που δίνει τη ζωή του για όλους εμάς. Σκέψου έναν φίλο που μπαίνει μπροστά για να παρασπιστεί έναν άλλον άνθρωπο. Σκέψου έναν άνθρωπο που δίνει τα πάντα. Για τον Θεό, για την ελευθερία, για την πατρίδα του, για τις αξίες. Αφιέρωσε λίγο χρόνο στον άνθρωπο που σε χρειάζεται. Πρόσφερε χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Αυτό είναι ένα είδος αυτοθυσίας στην καθημερινή ζωή. Επίσης, η θυσία για ανώτερες αξίες, για την πίστη, για την πατρίδα, για την ελευθερία. Οι Άγιοι Μάρτυρες δίνουν τη ζωή τους για κάτι ανώτερο, για τον Θεό και θυσιάζονται για Αυτόν, για να μην Τον αρνηθούν.

Έτσι λοιπόν οι ίδιοι Μάρτυρες όχι μόνο έγιναν Άγιοι αλλά άφησαν ένα παράδειγμα και για εμάς τι σημαίνει να θυσιάζεσαι και για την αγάπη του Θεού. Οι Σουλιώττισες προτίμησαν τον θάνατον από τον να βασανιστούν και οι ίδιες, να ατιμωθούν οι ίδιες, να βασανιστούν και να γίνουν γενίτσαροι τα παιδιά τους. Γι’ αυτό η θυσία στον Ζάλογγο δεν είναι αυτοκτονία.

Ο άνθρωπος που θυσιάζεται δεν φεύγει γιατί λυπάται και φοβάται να αντιμετωπίσει τη ζωή ή επειδή παραιτείται. Φεύγει νικητής γιατί νικάει ό,τι πιο πολύτιμο έχει την ίδια του τη ζωή. Δεν μπορώ να ζει άλλο αυτή την κατάσταση. Δεν νιώθω καν. Η αυτοθυσία κοιτάει προς τα έξω. Αγαπώ τη ζωή. Αγαπώ τον άνθρωπο. Αγαπώ τον Θεό πάνω από όλους και από όλα. Η αυτοθυσία κοιτάει προς τα έξω. Αγαπώ τον άλλον τόσο πολύ που θυσιάζω τη ζωή μου για να ζήσει εκείνος.

Γι’ αυτό να θυμάσαι. Η ζωή σου δεν σου ανήκει και δεν την έχεις απλά για να την καταναλώνεις ή για να την καταστρέφεις ή για να αυτοκτονείς άμεσα ή έμμεσα ή σιγά σιγά.

Η ζωή είναι ένα ανεκτίμητο δώρο από τον Θεό σε εμάς τους ανθρώπους. Το πραγματικό νόημα της ζωής δεν είναι να φεύγεις όταν αρχίζουν το δύσκολα. Το πραγματικό νόημα της ζωής είναι να μπορείς να αγαπάς τον Θεό πάνω από όλους και από όλα.

Και τον πλησίον σου να αγαπάς σαν τον εαυτό σου. Μπορείς να το κάνεις αυτό. Ήρθε η ώρα να το πράξουμε όλοι μαζί.


ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ: Θέμα 3.3 | Αυτοκτονία vs Αυτοθυσία

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ (συμπληρωματικά)

1. Η θέση της Εκκλησίας για την αυτοκτονία (Θεολογική προσέγγιση)

Η χριστιανική Εκκλησία θεωρεί την αυτοκτονία ως ένα από τα σοβαρότερα αμαρτήματα. Οι λόγοι είναι κυρίως οι εξής:

  • Η ζωή ως θείο δώρο: Η ζωή θεωρείται δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο.

  • Παραβίαση της εντολής «Ου φονεύσεις»:

  • Έλλειψη μετάνοιας και ελπίδας: Θεωρείται πράξη απόγνωσης που δείχνει έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στην πρόνοια του Θεού. 

  • Κανόνες και ταφή: Παραδοσιακά, η Εκκλησία αρνείται την εξόδιο ακολουθία (κηδεία) και την ταφή σε εκκλησιαστικό κοιμητήριο για όσους αυτοκτονούν, εκτός εάν αποδειχθεί επιστημονικά ότι ο άνθρωπος βρισκόταν σε κατάσταση ψυχικής ασθένειας (π.χ. βαριά κατάθλιψη, ψύχωση) και δεν είχε σώας τας φρένας.
  • Όπως λέει και ο Άγιος Παΐσιος αυτοί που σκέφτονται να αυτοκτονήσουν, εισέρχεται ο εγωισμός στη μέση. Οι περισσότεροι που αυτοκτονούν, ακούν τον διάβολο που τους λέει αν τερματίσουν τη ζωή τους, θα γλυτώσουν από το εσωτερικό βάσανο που περνούν, και από εγωισμό και μόνο θέτουν τέρμα στη ζωή τους.

2. Η θέση της Πολιτείας

Η Πολιτεία αντιμετωπίζει το ζήτημα της αυτοκτονίας με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημόσια υγεία. Η αυτοκτονία δεν τιμωρείται ποινικά στα περισσότερα σύγχρονα κράτη, ενώ η υποκίνηση ή η υποβοήθησή της μπορεί να επιφέρει ποινικές κυρώσεις.

2. Στην αρχαία Ελλάδα

  • Στην αρχαία Ελλάδα, η αυτοκτονία θεωρούνταν σοβαρό παράπτωμα για θρησκευτικούς και πολιτικούς λόγους. Σύμφωνα με ορισμένους νόμους και έθιμα, οι αυτόχειρες θάβονταν χωριστά από τους υπόλοιπους νεκρούς, χωρίς το χέρι που θεωρούνταν υπεύθυνο για την πράξη, ενώ συχνά στερούνταν και επιτύμβιας επιγραφής. Την αντίληψη αυτή εξέφρασαν φιλόσοφοι όπως οι Πυθαγόρειοι, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης. Ανάλογη στάση απέναντι στην αυτοκτονία συναντούμε και σε άλλους λαούς της αρχαιότητας.
  • Όταν παρήκμασαν οι ηθικές και πολιτικές αξίες στην αρχαιότητα, οι Κυνικοί και αργότερα οι Στωικοί δίδαξαν την αδιαφορία προς τη ζωή και θεώρησαν τον θάνατο μέσο διατήρησης της ψυχικής ανεξαρτησίας. Η αντίληψη αυτή διαδόθηκε ευρέως στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπου, όπως μαρτυρούν ο Τάκιτος και ο Πλίνιος, αρκετοί επίσημοι άνδρες αυτοκτονούσαν υπό την πίεση της δεσποτείας. Παρόμοιες αντιλήψεις επηρέασαν, με παραλλαγές, και μεταγενέστερους φιλοσόφους.

ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ (συμπληρωματικά)

Η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας για την αυτοθυσία είναι απόλυτα θετική και τη θεωρεί ως την ύψιστη μορφή αγάπης και αρετής, διαχωρίζοντάς την πλήρως από την αυτοκτονία.
Η αυτοθυσία (το να προσφέρει δηλαδή κάποιος τη ζωή του για να σώσει τον συνάνθρωπό του ή για να υπερασπιστεί την πίστη και την πατρίδα του) θεωρείται αγιασμένη πράξη.

  • Το παράδειγμα του Χριστού: Η ίδια η Σταύρωση του Χριστού αποτελεί την απόλυτη πράξη εκούσιας αυτοθυσίας για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

  • Η εντολή της αγάπης: Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (ιε΄ 13) αναφέρεται ρητά: «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδείς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ» (Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να θυσιάσει κάποιος τη ζωή του για χάρη των φίλων του).

  • Υπέρ του πλησίον: Η θυσία της ζωής ενός ανθρώπου για να σωθεί ένας άλλος (π.χ. ένας πυροσβέστης που μπαίνει στις φλόγες, κάποιος που μπαίνει μπροστά για να δεχτεί μια σφαίρα) θεωρείται εκδήλωση τέλειας, ανιδιοτελούς αγάπης.

  • Μαρτύριο για την Πίστη: Οι Μάρτυρες της Εκκλησίας επέλεξαν συνειδητά τον θάνατο αντί να απαρνηθούν τον Χριστό, πράξη που τους κατέταξε στη χορεία των Αγίων.

  • Υπέρ Πατρίδος: Η θυσία στους αμυντικούς και δίκαιους αγώνες για την ελευθερία της πατρίδας και την προστασία των αδυνάτων ευλογείται από την Εκκλησία (π.χ. η θυσία των αγωνιστών στο Μονή Αρκαδίου).

Η Πολιτεία (το Κράτος και το νομικό της σύστημα) αναγνωρίζει την αυτοθυσία ως μια πράξη ύψιστης κοινωνικής, ηθικής και εθνικής προσφοράς, η οποία διαχωρίζεται πλήρως από την αυτοκτονία ή την αυτοχειρία. [1]
Η αυτοθυσία αποτελεί τη συνειδητή επιλογή ενός ατόμου να θέσει τη ζωή του σε κίνδυνο ή να την προσφέρει για να σώσει συνανθρώπους του, να υπερασπιστεί την πατρίδα ή να διαφυλάξει το κοινωνικό σύνολο.


✨#2 Χόρεψε όπως εμείς | Το Challenge  του Σαββάτου

Παίξε – Δημιούργησε – Συνεργάσου – Κέρδισε


ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ:  

3 μονάδες όποιος εκτελεί σωστά το παιχνίδι

2 μονάδες όποιος εκτελεί με λάθη το παιχνίδι

1 μονάδα όποιος το παρατάει χωρίς να το ολοκληρώσει,

0 μονάδες όποιος δεν παραδώσει βίντεο!

Στο τέλος του χρόνου η νικήτρια ομάδα (κατηχητική) θα κερδίσει μία ΔΩΡΕΑΝ εκδρομή, προσφορά του Γραφείου Νεότητας για τους νέους μας.


  1. Επιλέξτε 2 ομάδες  (1 αγοριών και 1 κοριτσιών) των  3 παιδιών η καθεμία
  2. Χορέψτε για 30 δευτερόλεπτα
  3. Βιντεοσκοπείστε τον αγώνα μέχρι το τέλος
  4. Κατόπιν μοντάρετε το βίντεο και το ανεβάζετε στις ομαδικές του κατηχητικού σας στο Ίνσταγκραμ.
  5. Τέλος παίρνετε την βαθμολογία σας.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ: (Μετά από κάθε συνάντηση) 

(Αν είναι δυνατόν στο ναό και όλοι μαζί γονατιστοί στον σολέα)

Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου…

Θεοτόκε Παρθένε χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία …. Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον…


(Εαν υπάρχει ιερέας και μπορεί, ας πει δυο λόγια προσωπικής προσευχής και κατόπιν ας πει τις ευχές του Αποδείπνου)


  • Εὐξώμεθα ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου. Χορός Κύριε, ἐλέησον. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν Θεοκτίστου, καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος, (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν αδελφῶν ἡμῶν ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων καὶ μοναχῶν καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν γένους καὶ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἐν αὐτῷ. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν ἀπολειφθέντων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν ἐλεούντων, καὶ διακονούντων ἡμῖν. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν μισούντων καὶ ἀγαπώντων ἡμᾶς. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν ἐντειλαμένων ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις, εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ ἀναρρύσεως τῶν αἰχμαλώτων. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπέρ τῶν ἐν θαλάσσῃ καλῶς πλεόντων. (Κύριε Ελέησον)
  • Ὑπὲρ τῶν ἐν ἀσθενείαις κατακειμένων. (Κύριε Ελέησον)
  • Εὐξώμεθα καὶ ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς. Καὶ ὑπὲρ πάσης ψυχῆς χριστιανῶν ὀρθοδόξων. (Κύριε Ελέησον)
  • Μακαρίσωμεν τοὺς εὐσεβεῖς Βασιλεῖς. (Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτῶν)
  • Τοὺς ὀρθοδόξους Άρχιερεῖς. Χορός (Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτῶν)
  • Τοὺς κτίτορας τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας ταύτης, τοὺς γονεῖς καὶ διδασκάλους ἡμῶν καὶ πάντας τοὺς προεπελθόντας πατέρας καὶ ἀδελφούς ἡμῶν, τοὺς ἐνθάδε εὐσεβῶς κειμένους καὶ τοὺς ἀπανταχοῦ ὀρθοδόξους. (Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτῶν)
  • Εἴπωμεν καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν, τὸ Κύριε, ἐλέησον• Κύριε, ἐλέησον• Κύριε, ἐλέησον•

Όλοι μαζί το:

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.