ΘΕΜΑ 27.3 “Κώστα, Γιάννη, Δήμητρα, Γιωργία… Με αγαπάς;”

Η Πασχαλινή προσευχή μας μέχρι της Αναλήψεως

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

1. Στο τέλος του μηνός Μαΐου θα σταματήσει η λειτουργία των κατηχητικών συνάξεων της Μητροπόλεως μας. Οπότε δρομολογείστε την λήξη των συναντήσεών σας.

2. Επειδή φέτος τα αναμνηστικά του έτους 2025-26 αφορούν το νέο τεύχος του Κόμιξ Νο 6, παρακαλούμε όπως μας δηλώσετε σε e-mail ή μνμ πόσα τεύχη από το Κόμιξ θέλετε για να δώσετε στα παιδιά σας.

   ---

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τις ημέρες αυτές ζούμε το πιο συγκλονιστικό γεγονός στην ιστορία του κόσμου. Την Ανάσταση του Κυρίου. Ποιος όμως μας βεβαιώνει ότι αναστήθηκε ο Χριστός;… Ο ίδιος ο Κύριος ο οποίος επί σαράντα ολόκληρες ημέρες δεν έπαυε να εμφανίζεται σε διαφόρους τόπους και κάτω από διάφορες συνθήκες. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις του Χριστού είναι αυτή που μας διηγείται ο ευαγγελιστής Ιωάννης στο τελευταίο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του.

ΔΙΗΓΗΣΗ (Ιω. κα΄ 1-17)

Βρισκόμαστε στη γαλήνια ακρολιμνιά της Τιβεριάδας τις πρώτες πρωινές ώρες. Επτά από τους μαθητές του Κυρίου επιστρέφουν στο γιαλό με άδεια ψαρόβαρκα. Όλη τη νύχτα πάλεψαν, αλλά «έπιασαν ουδέν»! Είχαν τρία ολόκληρα χρόνια να ρίξουν τα δίχτυα τους.

—Ρίξτε το δίχτυ σας στη δεξιά μεριά του πλοίου και θα βρείτε, ακούγεται ξάφνου μία φωνή από το αχνόφωτο ακόμα ακρογιάλι.

Δεν έχαναν και τίποτε να δοκιμάσουν. Πράγματι έκαναν αυτό που τους υπέδειξε ο άγνωστος και ευθύς γέμισαν τα δίχτυα τους τέτοιο «πλήθος ιχθύων», ώστε «ουκέτι αυτό ελκύσαι ίσχυσαν». Θάμπος στα μάτια των επτά!

—«Ο Κύριός εστι»! Ο Κύριος είναι!, λέει στον Πέτρο ο μαθητής που αγαπούσε ο Χριστός. Τ’ ακούει ο Πέτρος, ευπρεπίζει από σεβασμό την εμφάνισή του και ορμητικός όπως πάντα ρίχνεται στην θάλασσα για να φτάσει κοντά στον Διδάσκαλο πριν από το πλοιάριο. Είχε κάθε λόγο να βιάζεται η καρδιά του να συναντήσει τον Κύριο…

Στο μεταξύ ήλθαν και οι άλλοι με το πλοίο. Και για δες! Εκεί στην ερημιά, φωτιά («ανθρακιά») αναμμένη. Και ψάρι επάνω της να ψήνεται! Και ψωμί κοντά. Πρόγευμα πλούσιο για να ενισχυθούν, ετοιμασμένο από τη στοργή του Διδασκάλου τους.

—Φέρτε και από τα δικά σας ψάρια, δίνει προσταγή. Πάλι πρόθυμος ο Πέτρος ανεβαίνει στο πλοίο και σύρει τα δίχτυα. 153 μεγάλα, βαριά ψάρια, και το δίχτυ δεν σχίστηκε!

—Ελάτε, τους προσκαλεί ο Διδάσκαλος. «Δεύτε αριστήσατε». «Και λαμβάνει τον άρτον και δίδωσιν αυτοίς· και το οψάριον ομοίως». Κανείς δεν Τον ρώτησε «ποιος είσαι;». Όλοι το έβλεπαν και το ’νοιωθαν μέσα τους πως ήταν ο Κύριος. Όλοι άκουγαν την αγαπημένη φωνή. Ήταν η τρίτη εμφάνισή Του σε κύκλο μαθητών μετά την Ανάστασή Του. Πλησίασαν με σεβασμό και δέος. Το σώμα του Αναστάντος ήταν άφθαρτο. Το έβλεπαν. Το ζούσαν. Είχαν εμπρός τους τον Θεάνθρωπο Κύριο. Ένιωθαν πλημμυρισμένοι από άγιο φόβο, αγάπη και χαρά. Ο εσταυρωμένος Διδάσκαλος τώρα βρίσκεται αναστημένος ανάμεσά τους! Τους ξεχειλίζει τα δίχτυα με ψάρια. Τους ζεσταίνει. Τους τρέφει. Τους ευλογεί.

Το γεύμα τελείωσε. Τώρα ο Κύριος στρέφεται προς τον Πέτρο. Δεν τον ελέγχει· δεν τον κατηγορεί· ούτε τον προσβάλλει κατά πρόσωπο για την άρνησή του. Η παιδαγωγία γίνεται με ευγένεια και μεγαλείο. Με στοργή και διάκριση. Με σεβασμό στη μετανοημένη ψυχή· και ενδιαφέρον αντάξιο της κλήσεως και της μεγάλης αποστολής του Πέτρου. Δεν τον ρωτά αν κατάλαβε το λάθος του… Τον ρωτά κάτι ασύγκριτα ανώτερο από αυτό. Τι;

—«Σίμων Ιωνά, αγαπάς με πλείον τούτων;». Σίμων, παιδί του Ιωνά, με αγαπάς λοιπόν περισσότερο απ’ όλους τους συμμαθητές σου, όπως διαβεβαίωνες τότε;

Ο φλογερός μαθητής αιφνιδιάζεται. Το είχε δείξει στον Κύριο ότι Τον αγαπά. Με τα δάκρυα της μετάνοιάς του· με το τρέξιμο στο μνημείο. Δεν αποχωρίστηκε καθόλου τους άλλους μαθητές. Και τώρα ρίχτηκε στη θάλασσα για να φτάσει γρηγορότερα κοντά Του. Όμως με ταπείνωση σκέπτεται ότι προς στιγμήν είχε αρνηθεί τον Κύριό του… Είχε εγωιστικά θεωρήσει τη δική του αγάπη σε Κείνον μεγαλύτερη των άλλων μαθητών. Γι’ αυτό τώρα απαντά με βαθιά ταπεινοφροσύνη.

—«Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε»! Δεν είπε «πλείον τούτων». Τώρα μιλούσε μετρημένα και ταπεινά. Συ το ξέρεις, Κύριε, ότι Σε αγαπώ! Εγώ δεν τολμώ από μόνος μου να το βεβαιώσω.

Ο Κύριος δέχεται την απάντηση του μαθητή που συνοδεύεται από ταπείνωση, τόσο απαραίτητη για τη μεγάλη αποστολή του.

—«Βόσκε τα αρνία μου»! του αποκρίνεται. Αμέσως όμως, τι περίεργο, επαναλαμβάνει την ερώτηση:

—«Σίμων Ιωνά, αγαπάς με;»… Και πάλι ο Πέτρος όλος ταπείνωση και φλόγα αγάπης απαντά:

—«Ναι, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε»! Το γνωρίζεις, Κύριέ μου, πως Σε αγαπώ, κι ας μεσολάβησε η πικρή της αδυναμίας ώρα. Και ο Κύριος του λέγει:

—«Ποίμαινε τα πρόβατά μου»! Να ποιμαίνει μαζί με τα αρνία και τα πρόβατά μου. Δηλαδή, τα μικρά και τα μεγάλα. Τα αδύνατα στον δρόμο μου, και τα δυνατά. Οδήγησέ τα στα λιβάδια της χάριτός μου. Φρόντισε για την αύξησή τους την πνευματική. Αφού με αγαπάς, μπορείς να το κάνεις. Αμέσως όμως ακολουθεί και τρίτη ερώτηση του Κυρίου:

—«Σίμων Ιωνά, φιλείς με;». Σεισμός στη φλογισμένη καρδιά του Πέτρου. Έτοιμα, θαρρείς, να ξανακυλήσουν τα πικρά δάκρυα! Τι σημαίνει λοιπόν η τρίτη ερώτηση; Αμφιβάλλει ο Κύριος; Δεν πιστεύει στην ειλικρίνειά του; Μπροστά του έρχονται σκοτεινές οι τρεις αρνήσεις του πλάι σε μια φωτιά εκείνη τη νύχτα στην αυλή του Αρχιερέα. Σίγουρα αυτές υπονοούν οι τρεις ερωτήσεις του Κυρίου. Πώς να μην το θυμάται… Πώς τον διαπερνά ακόμα το πονεμένο εκείνο βλέμμα του Ιησού… Η αφυπνιστική φωνή του αλέκτορα… Με όλη του την καρδιά έδωσε για τρίτη φορά τη βεβαίωση:

—«Κύριε, συ πάντα οίδας, συ γινώσκεις ότι φιλώ σε»! Κύριε, όλα τα ξέρεις, ακόμα και τα βάθη της καρδιάς μου. Συ γνωρίζεις, λοιπόν, πόσο ειλικρινά και φλογερά Σε αγαπώ.

Ο Κύριος δεν είχε πλέον λόγο να αμφιβάλλει για την αγάπη του Πέτρου. Έβλεπε τώρα την αγάπη του καθαρή από εγωισμό και αυτοεκτίμηση· η αγάπη του Πέτρου είχε αποκτήσει τη λάμψη της μετάνοιας, της ταπεινοφροσύνης και της ολοκληρωτικής αφοσίωσης στον Κύριο. Αυτή η βαθιά και ειλικρινής αγάπη του Πέτρου προς τον Κύριο αποτελούσε το μεγάλο εφόδιο για τη μεγάλη του αποστολή. Γι’ αυτό και ο Κύριος του αναθέτει την ευθύνη για την διαποίμανση της λογικής Του ποίμνης:

—«Βόσκε τα πρόβατά μου»! Πέτρε, γίνε Απόστολος και Ποιμένας της Εκκλησίας μου! «Συ ακολούθει μοι» σ’ αυτό το δρόμο της Αγάπης!… Ως το θάνατο!…

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

1. Πόσες ερωτήσεις έκανε ο Χριστός στον Πέτρο; (…) Τρεις ερωτήσεις, αλλά με το ίδιο περιεχόμενο.

2. Τι τον ρώτησε; (…) «Σίμων Ιωνά, αγαπάς με πλείον τούτων;» — «Σίμων Ιωνά, αγαπάς με;» — «Σίμων Ιωνά, φιλείς με;»

3. Με ποιό τρόπο αντιμετωπίζει ο Κύριος τον Πέτρο, ο οποίος Τον είχε αρνηθεί; (…) Ο Κύριος φέρεται στον Πέτρο με στοργή και ευγένεια. Τον παιδαγωγεί με σοφία και αγάπη. Θα μπορούσε να τον επιπλήξει, να τον κατηγορήσει ή να τον ελέγξει λέγοντας: «Θυμάσαι τι σου είχα πει; Είδες που δεν με άκουσες;» κλπ. Δεν του λέει όμως τίποτα από όλα αυτά. Αντίθετα. Του φέρεται διακριτικά. Τον οδηγεί σταδιακά να συνειδητοποιήσει μόνος του το αδύνατο σημείο του χαρακτήρα του που ήταν η αυτοπεποίθησή του. Πώς; (…)

• Με τη θαυμαστή αντιστοιχία της τριπλής ερωτήσεως πλάι στη φωτιά…του θυμίζει την τριπλή άρνηση πριν από το Πάθος κοντά σε μια άλλη φωτιά στην αυλή του Καϊάφα.

• Με τη φράση «αγαπάς με πλείον τούτων»… χαμηλώνει την υπεροψία και το αίσθημα υπεροχής που είχε προς τους άλλους συμμαθητές Του. Και του δίνει να καταλάβει ότι από τώρα που θα του χαρίσει τη συγχώρηση, θα Του οφείλει και περισσότερη αγάπη.

• Με την προσφώνηση «Σίμων Ιωνά» και όχι Πέτρο… του θυμίζει πως έχασε, έστω και προσωρινά, τη σταθερότητα της πίστης που δηλώνει το όνομα «Πέτρος».

Και ο Πέτρος απαντά χωρίς υπεροψία· με ταπεινοφροσύνη, δίχως την αλαζονική πια αυτοπεποίθηση στις ερωτήσεις του Κυρίου. Έχει πλέον συνειδητοποιήσει το βαρύ του λάθος.

4. Ο Κύριος έλαβε τρεις αληθινές διαβεβαιώσεις εκ μέρους του Πέτρου: «Συ οίδας!… Συ πάντα οίδας, συ γινώσκεις ότι φιλώ σε»!… Έτσι ο σκοπός του διαλόγου ολοκληρώθηκε. Καταλαβαίνετε ποιός ήταν αυτός ο σκοπός; (…)

Να αποκαταστήσει και πάλι τον μαθητή Του στη θέση του Αποστόλου. Για να γίνει ο Πέτρος απόστολος του Χριστού, έπρεπε να δηλώσει την αγάπη και την αφοσίωσή του σ’ Εκείνον. Με τον τρόπο αυτό ο Κύριος έδειξε και στον απόστολο Πέτρο και σε όλους τους χριστιανούς ότι το σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο είναι η αγάπη στον Χριστό.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Τις ημέρες αυτές χαιρόμαστε, πανηγυρίζουμε, γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού μας. Ζούμε την παρουσία του αναστημένου Χριστού. Ο λατρευτός μας Κύριος ήρθε και σήμερα στη συντροφιά μας, στην Ομάδα μας, για να μας συναντήσει. Όπως τότε εμφανίστηκε στους επτά μαθητές Του στη λίμνη της Τιβεριάδας.

Ήλθε και βρίσκεται και αυτή τη στιγμή ανάμεσά μας! Και, όπως τότε απευθύνθηκε στον Πέτρο και τον ρώτησε «Σίμων Ιωνά, αγαπάς με;», έτσι απευθύνεται τώρα και σε μας και μας ρωτά τον καθένα χωριστά:

—Δημήτρη, Βασίλη, Λουκά, Δήμητρα, Γιωργία «αγαπάς με;», μας ρωτά μυστικά… Αγαπάς τη συνάντηση μαζί μου; Αγαπάς κάποιους κόπους για μένα, κάποιες θυσίες;… «Αγαπάς με πλείον τούτων;». Αγαπάς το θέλημά μου περισσότερο απ’ οτιδήποτε στον κόσμο;

—Με αγαπάς όπως ο Πέτρος, ο Ιωάννης, οι απόστολοι και μαθητές μου;… Με αγαπάς όπως ο Στέφανος ο πρωτομάρτυρας και τα εκατομμύρια μαρτύρων και νεομαρτύρων και όλων των Αγίων;… Μακάρι κι εμείς να Του απαντήσουμε όπως ο απόστολος Πέτρος:

—Ναι, Κύριε, συ το ξέρεις πως Σε αγαπώ. Σε λατρεύω μ’ όλη μου την καρδιά.

—Τι σημαίνει όμως ότι αγαπώ τον Χριστό μ’ όλη μου την καρδιά; Πώς μπορούμε να δείξουμε την αγάπη και την αφοσίωσή μας στον Κύριο; (…)

Αγαπώ τον Χριστό σημαίνει:

❖ Συνομιλώ μαζί Του. Με την προσευχή κάθε πρωί και κάθε βράδυ, αλλά και οποιαδήποτε άλλη ώρα της ημέρας, κουβεντιάζω με τον Χριστό μου. Αυτόν που τόσο αγαπώ…

❖ Μελετώ τον αιώνιο Νόμο Του. Ανοίγω με λαχτάρα την Αγία Γραφή και τη μελετώ με ευλάβεια και σεβασμό. Αν μας στείλουν ένα μήνυμα ή ένα γράμμα, αμέσως το ανοίγουμε να το διαβάσουμε. Ο Χριστός μας στέλνει τα δικά Του μηνύματα μέσα από την Αγία Γραφή.

❖ Τον υμνώ και Τον δοξάζω ψάλλοντας τους ύμνους της Εκκλησίας μας. Τραγουδώ τα τραγούδια που είναι εμπνευσμένα από την πίστη και την αγάπη σ’ Εκείνον.

❖ Μιλώ και στους άλλους για τον Χριστό. Όταν αγαπούμε κάτι πολύ, οι συζητήσεις μας στρέφονται γύρω απ’ αυτό. Μας αρέσει να μιλάμε και στους γύρω μας γι’ αυτό. Αν λοιπόν αγαπούμε τον Κύριο Ιησού, πώς είναι δυνατόν να μην προσπαθήσουμε να κάνουμε και τους άλλους να Τον αγαπήσουν;

❖ Είμαι έτοιμος να θυσιάσω οτιδήποτε για χάρη του Κυρίου μου. Οι αμαρτωλές απολαύσεις, μικροχαρές ή ψευτοχαρές και προσωρινότητες της γης δεν έχουν θέση στη ζωή μου. Στη δική μου καρδιά την πρώτη θέση έχει ο Χριστός!

❖ Θέλω να Τον συναντώ και να είμαι ενωμένος μαζί Του. Κάθε Κυριακή με περιμένει να Τον συναντήσω στην εκκλησία. Κι όταν κοινωνώ το Πανάγιον Σώμα και το Τίμιον Αίμα Του, με ενώνει μαζί Του μ’ έναν τρόπο μοναδικό κι ασύλληπτο. Κι η χαρά μου είναι απερίγραπτη!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αν κάθε μέρα πάνω στα πράγματα δείχνουμε ότι αγαπούμε τον Ιησού Χριστό, τον Κύριο και Θεό μας πιο πολύ από όλους τους ανθρώπους, τότε θα νιώθουμε μέσα μας πάντοτε την αναστάσιμη χαρά. Θα αισθανόμαστε τη δύναμη και την ελευθερία που απολαμβάνουν όλοι όσοι πιστεύουν στην Ανάστασή Του και θα έχουμε πλούσια την ευλογία Του. Μακάρι λοιπόν πάντοτε να μπορούμε να απαντούμε στον Κύριο: «Ναι, Κύριε, το ξέρεις. Εσένα λατρεύω κι αγαπώ».

«Ναι Κύριε, Εσύ γνωρίζεις τα πάντα, Εσύ γνωρίζεις ότι σε Αγαπώ»!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ μετά από κάθε συνάντηση: