ΘΕΜΑ 25.1.2 Ο Χριστός Ανέστη παιδιά μου

Η Πασχαλινή προσευχή μας μέχρι της Αναλήψεως

Το Χριστός Ανέστη… χρησιμοποιείται ως φράση χαιρετισμού κατά την πασχαλινή περίοδο και για 40 ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα.

Πριν αρχίσει η κάθε συνάντηση

Εἰς τὸ ὅνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος! (τρεις φορές)

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.
Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι ̓ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ

Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο καὶ Κύριο, τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ τον μόνον ἀναμάρτητο.

Τὴν Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε· διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας, καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα, καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει Θεὸς γιὰ ἑμᾶς.

Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί, ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ· ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία, ἔφερε μεγάλη χαρὰ σὲ ὅλον τὸν κόσμο.
Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, καὶ παντοτινὰ θὰ ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του. Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ ἑμᾶς γιὰ ἑμᾶς, κατανίκησε κι ἔδιωξε τόν θάνατο.
Ο Χριστός ανέστη, παιδιά μου! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Δόξα τη τριημέρω Αυτού εγέρσει! (Προσκυνούμεν Αυτού την τριήμερον έγερσιν!)

Πεντακόσια (500) παιδιά και γονείς στο 6ο Φεστιβάλ Παιχνιδιών της Ι. Μ. Φωκίδος

Με την ευχή του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Θεοκτίστου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το 6ο Φεστιβάλ Παιχνιδιών στις 17 Απριλίου 2026, το οποίο διοργάνωσε το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος, προσφέροντας μια ξεχωριστή εμπειρία χαράς, δημιουργίας και ψυχαγωγίας σε παιδιά και οικογένειες της περιοχής.

Την παρουσίαση και τον συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε ο Υπεύθυνος Νεότητας της Μητροπόλεως, π. Αυγουστίνος Σύρρος, μαζί με ομάδα 34 συνεργατών, αποτελούμενη από τους κατηχητές κληρικούς, καθώς και λαϊκά στελέχη, οι οποίοι με αφοσίωση φρόντισαν για την άρτια διεξαγωγή του φεστιβάλ.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν περίπου 550 παιδιά και γονείς, δημιουργώντας μια ζωντανή και ενθουσιώδη ατμόσφαιρα, καθώς έτρεχαν από παιχνίδι σε παιχνίδι προκειμένου να καρδίσουν κια άλλα κουπόνια για να πάρουν τα ανάλιγα δώρα, ενώ η μουσική συνόδευε αδιάκοπα τη γιορτή, ενισχύοντας το κλίμα χαράς.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Δήμαρχος Δωρίδος, κος Δημήτριος Γιαννόπουλος, ο Αντιδήμαρχος κος Παναγιώτης Φρομουζόπουλος, η Περιφερειακή σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας κα Πέγκυ Αραβαντινού και άλλοι τοπικοί παράγοντες εκφράζοντας τη στήριξη τους σε πρωτοβουλίες που προάγουν τη νεότητα και την τοπική κοινωνία.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν περισσότερα από 15 διαφορετικά παιχνίδια και δραστηριότητες, όπως τραμπολίνο, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, air hockey, πινγκ πονγκ, survivor ποδοσφαιράκι, PlayStation 5 με ποδοσφαιρικά παιχνίδια, καθώς και τον νέο, εντυπωσιακό προσομοιωτή ταχύτητας ράλλυ αυτοκινήτων, που αποτέλεσε μία από τις μεγάλες καινοτομίες της φετινής διοργάνωσης.

Ξεχωριστή θέση στο Φεστιβάλ είχαν τα πλούσια δώρα που προσφέρθηκαν στους νικητές των παιχνιδιών, μεταξύ των οποίων μπλούζες γνωστών ομάδων με υπογραφές παικτών, καθώς και μία μοναδική μπλούζα του Γιάννης Αντετοκούνμπο, μπάλες ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϊ, πιστόλια Nerf και πολλά ακόμη.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η γιγαντοοθόνη LED, στην οποία προβάλλονταν βίντεο αφιερωμένα στους νέους της Φωκίδας, αναδεικνύοντας το έργο και τη δυναμική της τοπικής νεότητας.

Παράλληλα, προσφέρθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες δωρεάν σουβλάκι με ψωμάκι και αναψυκτικό, ενώ για πρώτη φορά λειτούργησε και αναψυκτήριο, το οποίο γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση, με την πίτσα να γίνεται ανάρπαστη.

Τέλος, εκφράζονται θερμές ευχαριστίες προς όλους όσους συνέβαλαν στην επιτυχία της διοργάνωσης.Ιδιαίτερα, οι κατηχητές της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος, καθώς και πολλοί ιερείς της περιοχής, εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους για την όμορφη αυτή πρωτοβουλία, που προσέφερε χαρά στα παιδιά και ενίσχυσε το έργο της νεότητας.

Το 6ο Φεστιβάλ Παιχνιδιών επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά τη σημασία της δημιουργικής συνάντησης και της ουσιαστικής ψυχαγωγίας των νέων, ενισχύοντας τους δεσμούς της τοπικής κοινωνίας και προσφέροντας στιγμές χαράς που θα μείνουν αξέχαστες.

Γραφείο Νεότητας

Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος

Α΄. Εισαγωγή (μπορεί να παραληφθεί)

– Λαμπρή! Πάσχα! Ανάσταση!

➤ Ξέρετε τι σημαίνει η λέξη Πάσχα;
Σημαίνει πέρασμα. Πάσχα ονόμαζαν και οι Εβραίοι στην Παλαιά Διαθήκη τη δική τους μεγάλη εορτή, που θύμιζε το πέρασμά τους από τη γη της αιχμαλωσίας (Αίγυπτο) στη γη της Επαγγελίας (Χαναάν). Εκείνο ήταν συμβολικό Πάσχα. Το Πάσχα όμως των Χριστιανών είναι Πάσχα πραγματικό! Μας περνά από τον θάνατο στη ζωή! Από την αμαρτία στη λύτρωση!

Αν μπορούσαμε να φανταστούμε, παιδιά, εκείνο το πρώτο πρωινό της Ανάστασης! Όταν η μεγάλη πέτρα που κάλυπτε την είσοδο του παναγίου Τάφου κύλισε πέρα και έγινε φανερό πως το Σώμα του Κυρίου δεν ήταν μέσα· είχε αναστηθεί! Όταν ολόλαμπροι Άγγελοι έδωσαν πρώτα στις Μυροφόρες το μήνυμα ότι «ηγέρθη» (δηλαδή αναστήθηκε), «ουκ έστιν ώδε» (δεν είναι πια εδώ στον τάφο)! Να ο τόπος που Τον είχαν θάψει. Άδειος!

Απίστευτο! Πρωτοφανές! Νεκρός να ανασταίνει τον εαυτό του! Πώς να το πιστέψουν οι δειλιασμένοι, οι φοβισμένοι κι απελπισμένοι Μαθητές! Δυσπίστησαν, όταν το άκουσαν!… Αλλά να! Ο ίδιος ο Κύριος έρχεται να τους βγάλει από τους δισταγμούς τους!

➤ Ξέρετε πώς;
– Με τις εμφανίσεις Του στις Μαθήτριες και τους Μαθητές Του. Σήμερα θα αναφερθούμε σε κάποια από αυτές τις εμφανίσεις του Χριστού μας.

Β´. Διήγηση (Λουκ. κδ΄ 36-46 και Ιωάν. κ΄ 22-29)

Είχαν περάσει οκτώ ημέρες από την Ανάσταση του Κυρίου. Οι ένδεκα Μαθητές Του βρίσκονταν και πάλι συγκεντρωμένοι σε κάποιο σπίτι της Ιερουσαλήμ. Ήταν χαρούμενοι αυτή τη φορά. Εκτός από έναν. Τον Θωμά. Αχ, ο Θωμάς, με την τόση αγάπη και αφοσίωση στον Κύριο, έλειπε από κοντά τους το ευλογημένο εκείνο βράδυ της «λαμπροφόρου ημέρας», όταν ο Κύριος εμφανίστηκε για πρώτη φορά αναστημένος στους Μαθητές Του. Ποιος ξέρει πού είχε απομονωθεί, με τον πόνο της καρδιάς του για τον Διδάσκαλό του, ο μελαγχολικός και ευαίσθητος εκείνος Μαθητής! Και τι έχασε! Ακριβώς εκείνο που ζητούσε! Οι άλλοι Μαθητές του εξηγούν. Τον διαβεβαιώνουν:

– «Εωράκαμεν τον Κύριον». Ναι, Τον είδαμε! Εμφανίστηκε μπροστά μας, χωρίς ν’ ανοίξει πόρτα. Ξαφνικά! Ακτινοβολούσε. «Ειρήνη υμίν!» μας είπε. Εμείς τρομάξαμε. Σαστίσαμε. Τον νομίσαμε φάντασμα. Δεν το πιστεύαμε ότι είναι ο Κύριος αναστημένος. Το κατάλαβε. «Γιατί είστε ταραγμένοι;» μας είπε. «Γιατί δυσπιστείτε;… Κοιτάξτε τα χέρια μου και τα πόδια μου! Ψηλαφήστε με!…» Εμείς όμως, μπρος στην ανέλπιστη χαρά, το πρωτοφανές θαύμα, συνεχίζαμε να μην πιστεύουμε. Νομίζαμε ότι βλέπουμε φάντασμα, όνειρο!…

Για να μας βεβαιώσει ότι Εκείνος είναι πραγματικά και ότι με το σώμα Του αναστήθηκε, μας ζήτησε κάτι να φάει… Και άρχισε να μας εξηγεί τις προφητείες. Ότι όλα όσα έγραψαν οι προφήτες έπρεπε να εκπληρωθούν στον Χριστό!… Και τότε, ω τότε! Μας άνοιξε τον νου και την καρδιά να θυμηθούμε και να καταλάβουμε πως ύστερα απ’ το Πάθος Του, την τρίτη μέρα, θ’ ακολουθούσε η Ανάστασή Του! Πέσαμε μπροστά Του! Τον προσκυνήσαμε με δάκρυα χαράς!…

Ο Θωμάς όμως δεν πίστευε. Αδιανόητο στη σκέψη του κάτι τέτοιο! Ο αγαπημένος του Διδάσκαλος πέθανε πάνω στον Σταυρό! Θάφτηκε νεκρός!… Τι του λένε τώρα! Παρηγοριές!… Η αγωνία τον έπνιγε! Μα να πιστέψει δεν μπορούσε!

– Θωμά, νιώσε τη χαρά μας! «Ανέστη ο Κύριος!» Τον είδαν και οι Μυροφόρες Μαθήτριες! Τον είδαν και άλλοι Μαθητές που πήγαιναν στο χωριό Εμμαούς και περπάτησαν μαζί Του!…

Πριν χαθεί από εμπρός μας, μας ξαναείπε: «Ειρήνη υμίν! Καθώς απέστειλε ο ουράνιος Πατέρας εμένα στον κόσμο, και εγώ στέλνω εσάς!… Λάβετε Πνεύμα άγιον!…» Και μας φύσηξε στο πρόσωπο! Τι γλυκές ώρες!

Μα ο Θωμάς τίποτα! Δεν πίστευε! Οκτώ ημέρες του τα επαναλάμβαναν, χωρίς αποτέλεσμα! Ήθελε να στηριχθεί στη δική του αντίληψη. Στις δικές του αισθήσεις.

– Εάν δεν δω στα χέρια Του τα σημάδια των καρφιών και δεν βάλω το δάχτυλό μου στην πλευρά Του που τρυπήθηκε από τη λόγχη, δεν θα πιστέψω!…

Μάταια προσπαθούσαν να τον πείσουν! Ώσπου μετά από οκτώ ημέρες ακριβώς, που ήταν πάλι συγκεντρωμένοι, μαζί και ο Θωμάς, και πάλι «των θυρών κεκλεισμένων», «έστη εις το μέσον» ο Διδάσκαλος!…

– «Ειρήνη υμίν!» τους ξαναλέει.

Οι Μαθητές δεν φοβούνται τώρα, όπως την πρώτη φορά. Είναι γεμάτοι ουράνια χαρά και ειρήνη. Μόνο ο Θωμάς ταράζεται! Ο Κύριος, γεμάτος συγκατάβαση, στρέφεται προς αυτόν.

– Έλα, Θωμά, φέρε το δάχτυλό σου εδώ και κοίταξε τα χέρια μου… Και «βάλε τη χείρα σου εις την πλευράν μου, και μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός». Αμετακίνητος και άσειστος στην πίστη. Σαν βράχος!…

Ο Θωμάς συγκλονίζεται! Δεν χωρεί πια καμιά αμφιβολία! Μπροστά του βρίσκεται αναστημένος ο Κύριος! Ο παντογνώστης και καρδιογνώστης Διδάσκαλός του! Πέφτει στα πόδια Του με δάκρυα ανέκφραστης χαράς και μεταμέλειας!

– «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!» ομολογεί με όλη τη φλόγα και τη δύναμη και την αγάπη της καρδιάς του!

Εδώ όμως ο Κύριος προσθέτει κάποιους λόγους πολύ σημαντικούς για όλες τις γενεές των ανθρώπων!

– Ναι, Θωμά. Πίστεψες στην Ανάστασή μου και με ομολόγησες Κύριο και Θεό σου, γιατί με είδες αναστημένο! Δέχομαι την ομολογία σου. Αλλά μακάριοι, ευτυχισμένοι και ευλογημένοι από τον Θεό, θα είναι εκείνοι που θα με πιστέψουν χωρίς να με δουν με τα σωματικά μάτια τους!

Γ΄. Επεξεργασία:

Αυτά τα μοναδικά γεγονότα που μας περιγράφουν οι ιεροί Ευαγγελιστές έχουν πολύ μεγάλη σημασία και για τη δική μας ζωή. Για να δούμε όμως ποια είναι αυτή, ας θυμηθούμε:

➤ Πριν γίνει αυτή η σωτήρια συνάντηση με τον απόστολο Θωμά, πότε και πού συνάντησε ο Αναστημένος Κύριός μας για πρώτη φορά τους Μαθητές Του;
Οι Μαθητές, παιδιά, ήταν μαζεμένοι σε ένα σπίτι στα Ιεροσόλυμα. Και ενώ είχαν κλειδαμπαρώσει καλά το σπίτι, διότι φοβούνταν τους Ιουδαίους, συνέβη κάτι εκπληκτικό. Ο Κύριος εμφανίστηκε ενώπιόν τους αναστημένος και στάθηκε στο μέσον του δωματίου, τους μίλησε και τους πλημμύρισε με χαρά και ελπίδα…

➤ Όμως ήταν όλοι οι Μαθητές του Κυρίου μας συγκεντρωμένοι εκείνη την ημέρα; Έλειπε κάποιος; Πράγματι, έλειπε ο Θωμάς.

➤ Γιατί έλειπε ο απ. Θωμάς; Πού βρισκόταν;
Ήταν ακόμη στενοχωρημένος, λυπημένος πολύ. Είχε πιστέψει ότι ο Κύριός μας χάθηκε για πάντα. Ότι θα μείνει για πάντα νεκρός, όπως όλοι οι άλλοι νεκροί. Και ίσως γι’ αυτόν τον λόγο, αντί να είναι με τους άλλους Μαθητές για να μοιραστούν μαζί τη λύπη τους, προτίμησε να μείνει απομονωμένος…

Ο Κύριός μας όμως τον αγαπούσε όπως και τους άλλους Μαθητές Του, τον λυπήθηκε και γι’ αυτό μετά από λίγες μέρες, όπως είδαμε, εμφανίστηκε πάλι, όταν ήταν εκεί και ο Θωμάς…

➤ Όταν είδε, λοιπόν, και ο Θωμάς τον Κύριό μας αναστημένο, τι φώναξε μέσα από την καρδιά του; «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!» Πριν καν ακουμπήσει την πλευρά και τα πληγωμένα χέρια του Χριστού μας, είχε ήδη πιστέψει. Όλες οι αμφιβολίες που είχε έφυγαν, και γι’ αυτό ομολόγησε με αυτές τις λέξεις την ακλόνητη πίστη του προς τον αγαπημένο του Διδάσκαλο. «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…

Δ΄. Εφαρμογή:

– «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!» Όχι μόνο «ο Κύριος και Θεός», γενικά, αλλά ο δικός μου Κύριος και δικός μου Θεός!

Μεγάλη σημασία έχει, παιδιά, αυτό το «μου»! Δεν διακηρύττει απλώς την ακλόνητη και απόλυτη πίστη στον αναστάντα Χριστό. Δεν Τον ομολογεί μόνο Κύριο και Θεό παντοδύναμο, νικητή του διαβόλου και του θανάτου, χορηγό μιας καινούργιας ζωής μέσα στη Βασιλεία της Αναστάσεώς Του! Τον ομολογεί «Κύριο» (κυρίαρχο), Θεό, Σωτήρα και Λυτρωτή και της δικής μας καρδιάς.

Με άλλα λόγια, πόσο σπουδαίο είναι να κάνει ο καθένας μας την καρδιά του έναν θρόνο στον οποίο να κάθεται ο αναστημένος Χριστός! Να χαρίσει την καρδιά του σ’ Εκείνον! Τότε θα είναι έτοιμος να ζήσει μαζί Του τη νέα «καινή» ζωή, την αναστάσιμη! Χωρίς τις προηγούμενες αδυναμίες και λάθη του! Και με χαρά θα διακηρύττει στον κόσμο όλο το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως, το «Χριστός ανέστη!»…

Σύνθημα: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου» αναστήθηκε!

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ

➤ Ποια αδυναμία έδειξαν, παιδιά, οι Μαθητές μπροστά στον αναστάντα Κύριο, και ιδιαίτερα ο Θωμάς;
– Δυσπιστία. Ο Θωμάς μάλιστα σε μεγάλο βαθμό! Για να πιστέψει ότι ο Κύριος αναστήθηκε, ήθελε να βεβαιωθεί με τις αισθήσεις του. Να δει με τα μάτια του και να ψηλαφήσει με τα χέρια του τις πληγές του Χριστού μας. «Εάν μη ίδω… ου μη πιστεύσω»!…

➤ Γιατί, παιδιά, οι Μαθητές ήταν δύσπιστοι; Ήταν δικαιολογημένη η δυσπιστία τους αυτή;
– Για κάποιον που δεν είχε ακολουθήσει τον Κύριο επί τρία ολόκληρα χρόνια, αλλά μόνο Τον είδε στο φρικτό του μαρτύριο, να πεθαίνει πάνω στον Σταυρό, να θάβεται νεκρός σ’ ένα τάφο… ίσως κάποια δικαιολογία να βρίσκαμε!
Για τους Μαθητές όμως, που είχαν ζήσει τόσο κοντά Του, ποια δικαιολογία υπήρχε; Μήπως δεν είχαν δοκιμάσει τη θεϊκή δύναμή Του στα θαύματα (και μάλιστα αναστάσεις νεκρών), στον θείο Του λόγο; Δεν Τον είχαν τόσες φορές ομολογήσει «Υιό του Θεού»; Πώς τώρα ξέχασαν τις προφητείες και τα όσα ο ίδιος τους είχε πει για τον φρικτό θάνατο και την Ανάστασή Του;… Δεν είχαν όμως φωτιστεί ακόμη από το Άγιο Πνεύμα, γι’ αυτό ήταν αδύναμοι και πολλά δεν μπορούσαν να τα καταλάβουν.

➤ Πώς αντιμετωπίζει ο Κύριος αυτή την αδυναμία τους;
– Με συγκατάβαση και αγάπη! Με ταπείνωση, κι ας ήταν ο Θριαμβευτής και Νικητής του θανάτου! Με υπομονή προσπαθεί να τους βοηθήσει να βγουν από το σκοτάδι της αμφιβολίας και του φόβου, και να δουν το φως της πίστης και της χαράς. Να Τον αναγνωρίσουν ως Θεό και Κύριό τους.

➤ Γιατί οι ιεροί Ευαγγελιστές μάς διέσωσαν τους υπέροχους αυτούς διαλόγους του αναστημένου Κυρίου μας με τους δύσπιστους Μαθητές;
– Βασικά, για να βεβαιωθούν όλες οι γενεές των ανθρώπων, χωρίς να χωρούν πλέον αμφισβητήσεις και δυσπιστίες, ότι πραγματικά ο Κύριός μας, που σταυρώθηκε για μας, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα! Είναι Θεός ζωντανός! Και έτσι να ομολογούμε όλοι με απόλυτη πεποίθηση στο «Σύμβολο της Πίστεως» μας ότι πιστεύουμε στον Κύριο «…αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς»!
Πόσοι άνθρωποι και σήμερα βρίσκονται με ταραγμένη την ψυχή τους. Χωρίς γαλήνη, ειρήνη, χαρά! Γεμάτοι ανησυχίες, απελπισία και φόβο! Πόσοι τρέμουν μπροστά στον θάνατο! Πόσοι είναι απαρηγόρητοι για κάποιους δικούς τους που «έφυγαν» για την άλλη ζωή! Μελαγχολούν σαν τον Θωμά… Χάνουν το θάρρος και την αισιοδοξία τους για τη ζωή!… Κι όλα αυτά γιατί;
– Γιατί δε γνωρίζουν τον αναστάντα Κύριό μας ή έχουν αδύνατη και κλονισμένη πίστη.
Όταν όμως πιστέψουμε βαθιά ότι ο Κύριός μας αναστήθηκε και Τον νιώσουμε μέσα μας ως «Κύριο και Θεό» μας, τότε φεύγει κάθε λύπη, φόβος, δισταγμός.

Ο Χριστός Ανέστη και καλή ανάσταση σε όλους μας!

4. Δραστηριότητες, παιχνίδια, κατασκευές, βίντεο προβολή…

1. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

 Παιχνίδια (από eggκπαίδευση.gr)

1.Το πασχαλινό καλάθι

Υλικά: 4 καλάθια/κουτάκια, μπαλόνια, νερό

Εκτέλεση: Φουσκώνουμε ελαφρώς και γεμίζουμε με νερό τα μπαλόνια για να σχηματίσουμε μικρά αυγά. Ζητάμε από τα παιδιά να χωριστούν σε δυο ομάδες και να σχηματίσουν δύο τρένα, ο ένας πίσω από τον άλλον καθισμένοι οκλαδόν. Tοποθετούμε ένα καλάθι με αυγά μπροστά από τον πρώτο παίκτη και ένα άδειο πίσω από τον τελευταίο του κάθε τρένου. Ο πρώτος παίκτης πρέπει να δώσει στον δεύτερο πίσω παίκτη το αυγό πάνω από το κεφάλι του. Ο δεύτερος παίκτης πρέπει να το δώσει στον τρίτο κτλ μέχρι να φτάσει το αυγό στον τελευταίο και να το ρίξει μέσα στο καλάθι. Η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι η ομάδα να περάσει όλα τα αυγά από το ένα καλάθι στο άλλο. Νικήτρια είναι η ομάδα που θα καταφέρει να περάσει πρώτη όλα τα αυγά από το ένα καλάθι στο άλλο.

Tip 1: Φουσκώστε τα μπαλόνια σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από ένα μεγάλο αχλάδι. Αυτό θα βοηθήσει, ώστε να μη σπάσει το μπαλόνι και κανείς να μην βραχεί! Ταυτόχρονα, η πιθανότητα να σπάσει το αυγό θα ξετρελάνει τα παιδιά!

Tip 2: Αν κάποιο αυγό/μπαλόνι φύγει από την πορεία του οφείλει ο παίκτης που ευθύνεται για αυτό, να το φέρει πίσω για να συνεχιστεί το παιχνίδι

2. Ο κλέφτης λαγός

Υλικά: ψεύτικο τρισδιάστατο αυγό (ίσως από φελιζόλ) ή μπαλάκι, στεφάνι

Εκτέλεση: Τοποθετούμε το στεφάνι στη μέση της αυλής/τάξης και ζητάμε από τα παιδιά να χωριστούν σε δύο ομάδες και να κάτσουν οκλαδόν και εκατέρωθεν του στεφανιού. Η/Ο παιδαγωγός “βαφτίζει” κάθε παιδί της ομάδας με ένα νούμερο (1,2,3).

Προσοχή: Όσα νούμερα δώσουμε στους παίκτες της μιας ομάδας, τόσα θα δώσουμε και στους παίκτες της αντίπαλης ομάδας. Θα έχουμε, δηλαδή, έναν παίκτη με τον αριθμό 1 από την μια ομάδα και έναν άλλον παίκτη με τον ίδιο αριθμό από την αντίπαλη ομάδα.

Η/Ο παιδαγωγός, λοιπόν, καλεί κάθε φορά τον κλέφτη λαγό φωνάζοντας ένα νούμερο. Το παιδί που έχει αυτό το νούμερο από τη κάθε ομάδα πρέπει να σηκωθεί γρήγορα και να προλάβει να αρπάξει το αυγό. Κάθε φορά που κάποιος παίκτης προλαβαίνει να αρπάξει το αυγό η ομάδα του κερδίζει ένα πόντο. Ορίστε με τα παιδιά στους πόσους πόντους τελειώνει το παιχνίδι.

Tip: Για περισσότερη διασκέδαση μπορεί ο/η παιδαγωγός να φωνάζει περισσότερα από 2 νούμερα.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ μετά από κάθε συνάντηση:

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν
τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν
καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν·
σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν,
τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν·

ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.

Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·

Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι ̓ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν,

ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. Ἀμήν.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος!