Θέμα 21.2 Οι Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες

ΘΕΜΑ 20.2 : Οι Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Χαίρετε! Τι κάνουν τα καλά μας παιδάκια; Πώς πέρασε η εβδομάδα μας; Βρισκόμαστε ήδη στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής! Αύριο που θα πάμε στον ναό, θα δούμε στη μέση της Εκκλησίας τον Σταυρό του Χριστού μας στολισμένο με όμορφα λουλούδια. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο ιερέας θα μας μοιράσει μαζί με το αντίδωρο αυτά τα λουλούδια (ή Σταυρολούλουδα) για ευλογία. Ο Σταυρός στη μέση της Εκκλησίας συμβολίζει το ξύλο από το «Δέντρο της Ζωής» που βρισκόταν στη μέση του Παραδείσου. Η παρακοή του Αδάμ και της Εύας τους οδήγησε εκτός του Παραδείσου. Η υπακοή όμως του Χριστού στον Σταυρό, μας θυμίζει ότι έτσι θα καταφέρουμε να βρεθούμε ξανά κοντά στον Θεό μας. Συνηθίζεται στον δίσκο με τον Σταυρό να τοποθετείται γύρω του βασιλικός, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση φύτρωσε στο σημείο όπου ήταν θαμμένος ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού μας.

Στάδιο 1^ο: «Βιώνοντας»

Φαντάζομαι οι περισσότεροι από εσάς έχετε φίλους και φίλες που είστε «αχώριστοι/ες» μεταξύ σας. Οι φίλοι είναι τα άτομα που θα βρεθείτε μαζί για να παίξετε, να πάτε μαζί μέχρι το σχολείο, να πάτε μια εκδρομή, για να σας στηρίξουν σε μια δύσκολη στιγμή. Αν σας ρωτήσω τώρα πόσους φίλους ή φίλες έχετε, θα μου απαντήσετε 1, 2, 3, άντε 5, δε θα είναι παραπάνω.

Γνωρίζετε ότι υπάρχουν όμως Άγιοι που ήταν φίλοι μεταξύ τους και ήταν πολύ περισσότεροι; Αυτό που τους ένωνε μεταξύ τους ήταν η πίστη τους και η αγάπη στον Χριστό! Για πείτε μου, πόσοι πιστεύετε ότι ήταν;

Στάδιο 2^ο: «Γνωρίζοντας μέσω της εμπειρίας»

Αυτοί οι φίλοι Άγιοι που αναφέραμε προηγουμένως, ήταν 40 στον αριθμό! Ναι καλά ακούσατε, 40! Στήριζαν ο ένας τον άλλον στις δυσκολίες που πέρασαν και βρέθηκαν όλοι μαζί για πάντα κοντά στον Χριστό μας! Έτσι και εσείς, όταν βρίσκεστε σε μια δύσκολη κατάσταση, να στηρίζετε σαν φίλοι ο ένας τον άλλον. Εκτός από φίλοι, ήταν και πολύ καλοί στη δουλειά τους! Ήταν στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού. Κάποιοι όμως τους ζήλεψαν και τους «κάρφωσαν» στον ηγεμόνα. Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί ήθελαν το κακό τους.

Πόσες φορές μέσα στην τάξη πάει ο συμμαθητής σας στον/ ή δάσκαλο/ δασκάλα και «καρφώνει» κάποιο άλλο παιδί ότι δεν έκανε τα μαθήματά του;

Ή πόσες φορές μπορεί ακόμη και τα αδέρφια μας να μας καρφώσουν στους γονείς μας για κάτι που έγινε;

Όταν κάνουμε κάτι καλό ή είμαστε καλοί σε κάτι, μπορεί κάποιοι να ζηλέψουν και να θέλουν το κακό μας ή και το αντίθετο. Εμείς πως πρέπει να συμπεριφερθούμε; Ας δούμε παρακάτω στην ιστορία μας…

Στάδιο 3^ο: «Εξερευνώντας & αναλύοντας»

                  Οι Άγιοι Τεσσαράκοντα (ή Σαράντα) Μάρτυρες έζησαν στις αρχές του 4^ου αιώνα μ.Χ. στην πόλη της Σεβαστείας της Μικράς Ασίας. Κατάγονταν από διάφορα σημεία της Αυτοκρατορίας και ήταν στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού. Όλοι -και ιδιαίτερα ο λαός της Σεβαστείας- τους αγαπούσαν και τους θαύμαζαν για τη γενναιότητα και την ικανότητά τους στην τέχνη του πολέμου. Υπήρχαν όμως και ορισμένοι συστρατιώτες τους που τους ζήλευαν. Γι’ αυτόν τον λόγο ήγαν στην ηγεμόνα της πόλεως Αγρικόλα και τους κατηγόρησαν ότι ήταν χριστιανοί και ότι πίστευαν ως Θεό τους τον Ιησού Χριστό.

                  Ο ηγεμόνας, μαθαίνοντας τα νέα, τους κάλεσε και με υποσχέσεις προσπάθησε να τους δελεάσει και να τους κάνει να αρνηθούν την πίστη τους. Αφού είδε ότι δεν κατάφερνε τίποτα, τους έθεσε το εξής δίλημμα: να θυσιάσουν στα είδωλα και να αρνηθούν τον Χριστό ή να πεθάνουν. Οι σαράντα στρατιώτες του Χριστού δε φοβήθηκαν τις απειλές του ηγεμόνα Αγρικόλα και προτίμησαν τον θάνατο. Την ίδια στιγμή για να δείξουν ότι περιφρονούν τον ηγεμόνα, πέταξαν στο έδαφος τις στρατιωτικές τους ζώνες.

                  Ο ηγεμόνας διέταξε να τος φυλακίσουν σε σκοτεινή και υγρή φυλακή. Μετά από πολλές μέρες τους μετέφεραν σε μια παγωμένη λίμνη που βρισκόταν έξω από την πόλη της Σεβαστείας και τους άφησαν εκεί γυμνούς και εκτεθειμένους στο κρύο, να πεθάνουν από πόνους και κρυοπαγήματα. Για να κάνει ακόμη πιο δύσκολο το μαρτύριό τους, διέταξε να ανάψουν γύρω από τη λίμνη φωτιές, ώστε οι μάρτυρες να δειλιάσουν και να εγκαταλείψουν την παγωμένη λίμνη. Όλη τη νύχτα οι Άγιοι μάρτυρες έλεγαν ο ένας στον άλλο παρηγορητικά λόγια για να αντέξουν τη σκληρότητα του μαρτυρίου. Όμως μέσα στη νύστα, ένας από τους μάρτυρες λύγισε βλέποντας τις φωτιές και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη λίμνη. Όταν έφτασε κοντά στην φωτιά, το παγωμένο σώμα του δεν άντεξε εξαιτίας του πολύ ζεστού αέρα που ζέστανε το παγωμένο του σώμα και ξεψύχησε. Ο θάνατός του στεναχώρησε πολύ τους συμμάρτυρές του, οι οποίοι με αγωνία συνέχισαν να προσεύχονται στον Θεό να τους δώσει δύναμη να αντέξουν το μαρτύριό τους.

                  Προς το τέλος του μαρτυρίου, εμφανίστηκαν στον ουρανό ο Χριστός μαζί με 40 ολόχρυσα στεφάνια, τα οποία στάθηκαν πάνω στα κεφάλια των Αγίων Μαρτύρων, δίνοντάς τους απερίγραπτη παρηγοριά και χαρά. Το τεσσαρακοστό στεφάνι όμως, επειδή δεν είχε κάποιο κεφάλι να σταθεί, έμεινε μόνο του μετέωρο στον αέρα. Ένας Ρωμαίος δεσμοφύλακας, ο Αγλάιος, είδε ότι το ολόχρυσο στεφάνι έμενε μόνο του στον αέρα. Αν και ειδωλολάτρης, ο Αγλάιος κατάλαβε ότι αυτό το στεφάνι ήταν για τον μάρτυρα που δεν άντεξε το μαρτύριο και βγήκε από την παγωμένη λίμνη. Έτσι, χωρίς να χάσει χρόνο, ξύπνησε τους υπόλοιπους δεσμοφύλακες, πέταξε τα ρούχα του και μπήκε μέσα στη λίμνη φωνάζοντας: «Είμαι και εγώ χριστιανός!». Οι υπόλοιποι μάρτυρες χάρηκαν με αυτή την απόφαση του Αγλάιου και δόξαζαν τον Θεό για τα θαυμαστά έργα του.

                  Το επόμενο πρωί, οι δεσμοφύλακες άρχισαν να σέρνουν τους μάρτυρες για να σπάσουν τα οστά τους και να πεθάνουν. Η μητέρα ενός μάρτυρα παρέμενε στον τόπο του μαρτυρίου και παρακολουθούσε το παιδί της, το οποίο ήταν το μικρότερο στην ηλικία. Φοβούμενη μήπως λυγίσει στο τελικό μαρτύριο, στεκόταν δίπλα του και το ενίσχυε να υπομείνει για λίγο ακόμη τους φοβερούς πόνους  για να βρεθεί κοντά στον Θεό.

                Στο τέλος, οι δεσμοφύλακες τους έκαψαν και έριξαν τα λείψανά τους στο διπλανό ποτάμι. Τρεις μέρες αργότερα οι Άγιοι μάρτυρες εμφανίστηκαν σε όνειρο του επισκόπου Σεβαστείας Πέτρο και του υπέδειξαν στο σημείο στο οποίο βρίσκονταν τα άγια λείψανά τους. Εκείνος με τη βοήθεια των υπόλοιπων χριστιανών, μάζεψαν με ευλάβεια τα ιερά λείψανά τους. Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη τους κάθε χρόνο στις 9 Μαρτίου.

Στάδιο 4^ο: «Εφαρμόζοντας & αξιολογώντας»

                Από τον βίο των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων μπορούμε να διδαχθούμε πολλά πράγματα:

Παρόλο που είχαν στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού και αγαπητοί σε όλο τον κόσμο, προτίμησαν να χάσουν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού. Ήξεραν ότι όλα όσα ζούσαν δεν κρατούν για πάντα, με τον Χριστό όμως θα μπορούσαν να είναι για πάντα μαζί. Με αυτές τις σκέψεις περιφρόνησαν τον ηγεμόνα και αρνήθηκαν την ειδωλολατρία.

• Εσάς, παιδιά αν σας έλεγε κάποιος να αρνηθείτε τον Χριστό τι θα κάνατε; (…) Αν μας έταζε κάποιος χρήματα, ακριβά σπίτια και αυτοκίνητα, θα τα προτιμούσαμε ή θα αρνούμασταν τον Χριστό; Μπορεί να μας ακούγεται εύκολο τώρα να απαντήσουμε, αν όμως απειλούταν η ίδια μας η ζωή, θα απαντούσαμε πιο δύσκολα. Μιμούμενοι τους Αγίους μάρτυρες, ας προσπαθούμε να αρνούμαστε απλά πράγματα της καθημερινότητας μας όπως για παράδειγμα, τις νηστείες που έχει ορίσει η Εκκλησία μας κ.α..

Ο δεσμοφύλακας Αγλάιος γνώριζε ότι αν αλλαξοπιστούσε και γινόταν και αυτός χριστιανός, θα τον περίμενε και εκείνον μαρτυρικό τέλος.

• Τι είναι αυτό που τον έκανε μέσα σε λίγα λεπτά να μετανοήσει και να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του; Βλέποντας το τεσσαρακοστό στεφάνι που ήταν μόνο του, άρπαξε την ευκαιρία και μπήκε και εκείνος μέσα στο μαρτύριο. Η καρδιά του ήταν έτοιμη να πιστέψει και γι’ αυτό ο Θεός του επέτρεψε να δει το όραμα με τα στεφάνια. Στους υπόλοιπους δεσμοφύλακες δεν το επέτρεψε. Ο Θεός γνωρίζει πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για τον καθένα μας, αρκεί και εμείς να έχουμε ανοιχτή την καρδιά μας προς αυτόν. Γι’ αυτό δεν πρέπει να κατακρίνουμε ποτέ κάποιον για τη ζωή του, γιατί δε γνωρίζουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού για τον καθένα από εμάς.

Θυμάστε τι έκανε η μητέρα του μικρότερου από τους σαράντα μάρτυρες; Αντί να «σώσει» το παιδί της από το μαρτύριο, φοβήθηκε μη δειλιάσει ο γιός της και φύγει. Αντί να το «προστατέψει», το έσπρωχνε στο μαρτύριο. Απίστευτο;

• Ποια μητέρα από τις δικές μας θα είχε τη δύναμη να μας βλέπει να πεθαίνουμε μπροστά στα μάτια της; Και εκείνη μητέρα ήταν και πονούσε να βλέπει το παιδί της να πεθαίνει μπροστά της. Όμως μεγαλύτερη αγάπη από το παιδί της είχε στον Θεό. Και αυτή η αγάπη και η πίστη της ότι μετά από όλο αυτό το μαρτύριο το παιδί της θα βρίσκεται για πάντα κοντά στον Χριστό, της έδιναν δύναμη να τα αντέξει όλα!

 Τα ονόματα των Αγίων σαράντα μαρτύρων είναι τα εξής:

Αγγίας, Αγλάιος, Αειθαλάς, Αέτιος, Αθανάσιος, Ακάκιος, Αλέξανδρος, Βιβιανός, Γάιος, Γοργόνιος, Γοργόνιος, Δομετιανός ή Δομέτιος, Δόμνος, Εκδίκιος, Ευνοϊκός, Ευτύχιος, Ηλιάδης ή Ηλίας, Ηράκλειος, Ησύχιος, Θεόδουλος, Θεόφιλος, Ιωάννης ή Κάνδιδος, Κλαύδιος, Κύριλλος, Κυρίων, Λεόντιος, Λυσίμαχος, Μελίτων, Νικόλαος, Ξανθίας, Ουαλέριος, Ουάλης, Πρίσκος, Σακερδών ή Σακεδών, Σεβηριανός, Σισίνιος, Σμάραγδος, Φιλοκτήμων, Φλάβιος και Χουδίων.

---

Συμπέρασμα: Στη ζωή μας θα συναντήσουμε περισσότερες δύσκολες και στενάχωρες παρά χαρούμενες στιγμές. Όταν έχουμε όμως πίστη στον Θεό και μένουμε κοντά Του, μπορούμε να τις ξεπεράσουμε όλες!

---

 Κυνήγι Μαρτύρων

Υλικά: λίστα με τα ονόματα των μαρτύρων, στιλό ή μολύβι
Αγγίας, Αγλάιος, Αειθαλάς, Αέτιος, Αθανάσιος, Ακάκιος, Αλέξανδρος, Βιβιανός, Γάιος, Γοργόνιος, Γοργόνιος, Δομετιανός ή Δομέτιος, Δόμνος, Εκδίκιος, Ευνοϊκός, Ευτύχιος, Ηλιάδης ή Ηλίας, Ηράκλειος, Ησύχιος, Θεόδουλος, Θεόφιλος, Ιωάννης ή Κάνδιδος, Κλαύδιος, Κύριλλος, Κυρίων, Λεόντιος, Λυσίμαχος, Μελίτων, Νικόλαος, Ξανθίας, Ουαλέριος, Ουάλης, Πρίσκος, Σακερδών ή Σακεδών, Σεβηριανός, Σισίνιος, Σμάραγδος, Φιλοκτήμων, Φλάβιος και Χουδίων.

Χωρίζουμε τα παιδιά σε δυο ομάδες: τα άτομα της μιας ομάδας θα έχουν το καθένα από ένα όνομα μάρτυρα και τα άτομα της δεύτερης ομάδας θα είναι οι κυνηγοί που θα τους ψάχνουν.  Αφού το κάθε παιδί της πρώτης ομάδας πάρει από ένα όνομα μάρτυρα, τρέχουν να κρυφτούν από τους υπόλοιπους. Έπειτα δίνουμε στη δεύτερη ομάδα τη λίστα με τα ονόματα των μαρτύρων και τους εξηγούμε ότι πρέπει να ψάξουν και να βρουν τους κρυμμένους μάρτυρες. Κάθε φορά που η ομάδα κυνηγών βρίσκει έναν μάρτυρα, ο μάρτυρας πρέπει να βάζει μια υπογραφή στη λίστα τους. Αν θέλουμε μεγαλύτερη δυσκολία στο παιχνίδι, μπορούμε να δημιουργήσουμε δυο ομάδες κυνηγών.