ΠΡΟΣΕΥΧΗ (Πριν αρχίσει η κάθε συνάντηση)

Είς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν.Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.

Ο Τελικός του 9ου Διενοριακού Τουρνουά ποδοσφαίρου εφήβων πραγματοποιήθηκε!

Περισσότεροι από 150 έφηβοι από όλα τα κατηχητικά της Φωκίδος συγκεντρώθηκαν την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026, σε μια ημέρα πίστης, χαράς και συναδελφικότητας. Αρχικά, οι νέοι είχαν την ευλογία να εκκλησιαστούν στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Ιτέας όπου τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία.

Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, με τη συμμετοχή του εφημερίων Πρωτ. π. Ηλία Ζαφείρη και του Αρχιδιακόνου Νικολάου Παναγιωτόπουλου, παρουσία πλήθους πιστών. Ιδιαίτερα παρήγορο και ελπιδοφόρο υπήρξε το γεγονός ότι πολλοί έφηβοι προσήλθαν στην Θεία Κοινωνία, δείγμα ζωντανής πίστης και εκκλησιαστικής συνείδησης.

Μετά τη Θεία Λειτουργία, τα παιδιά κεράστηκαν με κρουασάν εκ μέρους του Σεβασμιωτάτου, ώστε να ανακτήσουν δυνάμεις ενόψει της αθλητικής δραστηριότητας που θα ακολουθούσε. Στη συνέχεια, οι έφηβοι κατευθύνθηκαν στο γήπεδο της Άμφισσας, όπου διεξήχθη η ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ του 9ο Διενοριακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου, υπό την ευθύνη και τις κατευθυντήριες γραμμές του Υπευθύνου Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος, Αρχιμ. Αυγουστίνου Σύρρου.

Ιδιαίτερη ευλογία για όλους αποτέλεσε η παρουσία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοκτίστου στο γήπεδο, πριν ακόμη την έναρξη των αγώνων, συνοδευόμενου από τον Αρχιδιάκονο της Μητροπόλεως κ. Νικόλαο Παναγιωτόπουλο. Ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε κατηχητές, στελέχη και παιδιά, εξέφρασε τη χαρά του για τη μεγάλη συμμετοχή των νέων και συνεχάρη θερμά τους κατηχητές για την άρτια διοργάνωση. Προσήλθε στον πάγκο των αθλητών όπου θαύμασε το κύπελλο και τα μετάλλια που θα έπαιρναν οι νικητές.

Στην Τελική Φάση του 9ου Πρωτάθλημα έλαβαν μέρος και οι επτά κατηχητικές ομάδες εφήβων από την Άμφισσα, την Ιτέα, την Κίρρα, τους Δελφούς, το Γαλαξίδι, την Ερατεινή και την Περιφέρεια Ευπαλίου. Όλες οι ομάδες που αγωνίστηκαν —είτε νίκησαν είτε ηττήθηκαν— ήταν απολύτως ισοδύναμες, με αγώνες υψηλού επιπέδου, όπου το αποτέλεσμα κρινόταν στη λεπτομέρεια και στο μικρό λάθος που θα μπορούσε να συμβεί. Σε κάθε αναμέτρηση, η έκβαση παρέμενε αβέβαιη μέχρι το τέλος, γεγονός που κατέστησε το Τουρνουά ιδιαίτερα συναρπαστικό.

Οι έφηβοι των κατηχητικών ομάδων έδωσαν δυναμικό «παρών», αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι αποτελούν το ζωντανό και ελπιδοφόρο δυναμικό της τοπικής μας Εκκλησίας, συνδυάζοντας την πνευματική ζωή με το ευγενές πνεύμα του αθλητισμού.

Στον τελικό αγώνα προκρίθηκαν οι ομάδες Κίρρας και Ερατεινής οι οποίες έπαιξαν με δύναμη ψυχής. Ο τελικός μέχρι τελευταία στιγμή ήταν αμφίρροπος. Τελικά επικράτησε η ομάδα της Ερατεινής στα πέναλτυ. 

Οι κατηχητές και βοηθοί των κατηχητικών ομάδων που παρέστησαν ήταν οι: 1. ο π. Ιωσήφ Φωτάκης και ο π. Νεκτάριος (Δ)  Ι. Μουλατσιώτης από το κατηχητικό της Άμφισσας, 2. π. Σάββας Κουρής από το κατηχητικό της Ιτέας, 3. ο π. Λογγίνος Μονογυιός από το κατηχητικό της Κίρρας, 4. ο π. Ισαάκ Ιγγλέζος από το κατηχητικό του Γαλαξιδίου, 5. ο π. Νεκτάριος (Γ) Ι. Μουλατσιώτης από το κατηχητικό της Ερατεινής, 6. ο π. Γρηγόριος Σαμάς και ο π. Θεόκτιστος Παλαιοδήμος από το κατηχητικό της Περιφέρειας Ευπαλίου και 7. ο π. Χρήστος Λυκουρέσης από το κατηχητικό των Δελφών.

Ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο Δελφών και ιδιαίτερα το τμήμα αθλητισμού που για άλλη μία φορά μας παρείχε δωρεάν τον αθλητικό χώρο.

Ευχαριστούμε επίσης την ΕΠΣ Φωκίδος για την έγκριση των ποδοσφαιριστών της να συμμετέχουν στο Τουρνουά.

Ευχαριστούμε ακὀμη όλα τα παιδιά που ήρθαν από τις κοντινές αλλά και τις μακρινές περιοχές που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του νομού μας.

Ευχαριστούμε επίσης τους νέους και τις νέες που εθελοντικά κουράστηκαν εργαζόμενοι επί ώρες μέσα στο κρύο για να βγει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Κυριότερα να ευχαριστήσουμε ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ ΜΑΣ που αν και η πιθανότητα βροχής ήταν 90%, με την ευλογία του Σεβασμιώτατου μας που προσευχήθηκε για να έχουμε καλή μέρα, δεν έβρεξε παρά ελάχιστα -λίγες σταγόνες έριξε- έως καθόλου και ήταν μια υπέροχη μέρα με πολύ κρύο βέβαια, αλλά μας επέτρεψε να απολαύσουμε τους αγώνες χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα! 

Δόξα τω Θεώ για όλα!

ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ: π. Αυγουστίνος  | ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: Δημήτρης Λάμπρου & Στέφανος Πέλλας | ΒΙΝΤΕΟ: Γωγώ Αποστολοπούλου, Ευτυχία Πετσίνη & Φαίη Μαργώνη | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Ραφαηλία Βέλιου, Νίκος Μπρέλλας | DRONE: π. Θεόκτιστος | ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ: Άρτεμις Ανάγνου | ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΟΝΤΑΖ: Γραφείο Νεότητας Ι. Μ. Φωκίδος

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ;

Το τριώδιο έχει λάβει την ονομασία του από το ομώνυμο εκκλησιαστικό βιβλίο, το τριώδιο, το οποίο περιλαμβάνει τους ύμνους που ψάλλονται στις εκκλησίες κατά τη συγκεκριμένη περίοδο.

Οι ύμνοι αυτοί έχουν τρεις ωδές σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ύμνους τις εκκλησίας, οι οποίοι έχουν εννέα ωδές. Αυτός είναι και ο λόγος που το βιβλίο αυτό, και κατ’ επέκταση και η συγκεκριμένη χρονική περίοδος, ονομάστηκαν τριώδιο.

Τριώδιο και Καρναβάλι

Οι περισσότεροι από εμάς έχουν συνδέσει το τριώδιο με τις αποκριές και τα καρναβαλικά έθιμα, λόγω της σύνδεσης που έχουν κάνει οι άνθρωποι και το ξεφάντωμα πριν από τη μεγάλη Νηστεία της Σαρακοστής.
Η άλλη του όμως διάσταση, είναι βαθιά θρησκευτική και σηματοδοτεί την εισαγωγή στη διαδικασία του εξαγνισμού του ανθρώπου μέσω της σαρανταήμερης νηστείας που ξεκινάει αμέσως μετά τις απόκριες.

Για την Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση, η περίοδος του Τριωδίου είναι μια κινητή περίοδος, η οποία διαιρείται σε τρεις μικρότερες, δηλαδή Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι Κυριακή της Τυροφάγου, Καθαρά Δευτέρα μέχρι το Σάββατο Του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων το βράδυ μέχρι το Μεγάλο Σάββατο πριν την Ανάσταση.

Οι Κυριακές του Τριωδίου

Κάθε Κυριακή των πρώτων τριών εβδομάδων έχει τη δική της σημειολογία. Οι Κυριακές του Τριωδίου είναι οι εξής:

  1. Τελώνου και Φαρισαίου
  2. Ασώτου
  3. Απόκρεω
  4. Τυροφάγου

Θέμα 16.3 Ο αιφνίδιος θάνατος παραμονεύει

Εισαγωγή στο θέμα μας

Επτά Έλληνες βρήκαν τραγικό θάνατο μετά από δυστύχημα στη Ρουμανία, σε σύγκρουση μινιβάν με νταλίκα κοντά στην πόλη Λουγκόζ. Το μινιβαν είχε προορισμό τη Γαλλία. Εκτός από τους επτά νεκρούς τραυματίες είναι άλλοι τρεις άνθρωποι. H αστυνομία της Ρουμανίας επιβεβαίωσε ότι οι επιβάτες ήταν φίλαθλοι του ΠΑΟΚ που ταξίδευαν οδικώς για τη Γαλλία, για τον αγώνα της ομάδας τους με τη Λυών την Πέμπτη.

 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ο θάνατος, από επιστημονικής άποψης, είναι η οριστική παύση όλων των βιολογικών λειτουργιών που υποστηρίζουν τη διαβίωση ενός οργανισμού. Όπως όμως κι αν ορίζεται ο θάνατος, το βέβαιο είναι ένα. Ο άνθρωπος δεν εξοικειώθηκε ποτέ με την ιδέα του θανάτου και ως ζήτημα, πάντα θα τον προβληματίζει και θα τον φοβίζει. Αυτό μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας της αθανασίας της ψυχής μας, η οποία μπορεί να αντιδρά απέναντι σε οποιαδήποτε φθορά.
Η Εκκλησία θεωρεί τον θάνατο ως τον χωρισμό ή την έξοδο της ψυχής από το σώμα και τη μετάβαση από το φθαρτό κόσμο στην αιώνια ζωή. Ο χωρισμός βέβαια αυτός ισχύει πρόσκαιρα, αφού στην Δευτέρα Παρουσία με την ανάσταση των νεκρών, όλες οι ψυχές θα μπουν στα σώματα που κατείχαν πριν από το θάνατο. Την μόνη βεβαιότητα που διαθέτει ο άνθρωπος από τη στιγμή που θα γεννηθεί, είναι ότι κάποια στιγμή θα πεθάνει.
 Αρχικά να πούμε ότι είναι μεγάλο και δυσβάστακτο το χτύπημα του θανάτου για τον κάθε άνθρωπο. Διότι ο θάνατος είναι αφύσικο τραγικό φαινόμενο για την αξιοπρέπεια του θανάτου.  Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, κατ΄ εικόνα και καθ’ ομοίωση Αυτού, ως το τελειότερο και ωραιότερο δημιούργημά Του, το οποίο μάλιστα προίκισε με σπουδαία πνευματικά χαρίσματα.
   Ο διάβολος όμως φθόνησε και το Θεό και τον άνθρωπο και ως εχθρός αυτών έβαλε στόχο να εξοντώσει τον άνθρωπο. Και το πέτυχε, χωρίζοντας τον άνθρωπο από το Θεό, την πηγή της ζωής, οδηγώντας αυτόν στην αμαρτία.. Συνέπεια αυτού ήταν οι άνθρωποι να βρίσκονται έξω από τον Παράδεισο και να πεθαίνουν, χάνοντας την αθανασία και το άφθαρτο του σώματος που τους χάριζε απλόχερα ο Θεός στον Παράδεισο.

Ο ΑΙΦΝΙΔΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ    

    Ο αιφνίδιος θάνατος για τον άθεο, τον άπιστο, τον αμετανόητο είναι ένα τρομακτικό γεγονός με φοβερές συνέπειες, Γιατί ο χρόνος που δόθηκε από τον Θεό στον συγκεκριμένο άνθρωπο σε αυτήν εδώ την ζωή δεν αξιοποιήθηκε σωστά. Δεν έζησε εν μετανοία, δεν έζησε με επίγνωση Θεού. Οπότε και η κοινωνία του με τον Θεό, η μετοχή του στην αιώνια θεία μακαριότητα κατά την μετά θάνατον ζωή είναι κάτι που αναζητείται και μπορεί να την χάσει. Γι᾽ αυτόν τον τύπο ανθρώπου, κυρίως, προσεύχεται η Εκκλησία στα μνημόσυνα, στις κηδείες και τελεί Θείες Λειτουργίες.

    Για τον πιστό όμως, -ο αιφνίδιος θάνατος- γι’ αυτόν που ζει σωστά και εμπειρικά την ορθόδοξη πνευματική ζωή, δεν έχει ισχύ ο αιφνίδιος θάνατος, δεν μπορεί να τον βλάψει πνευματικά. Όσο μεγαλύτερη πνευματική κατάσταση έχει ένας άνθρωπος, τόσο δεν φοβάται τον θάνατο, θα λέγαμε ότι μάλλον τον επιθυμεί. Όχι γιατί μισεί την ζωή αυτήν ή γιατί θεωρεί το σώμα ως φυλακή όπως πίστευαν οι Πλατωνικοί φιλόσοφοι και έβλεπαν την απαλλαγή από αυτό μέσω του θανάτου. Ο χριστιανός αγαπά την ζωή και ποθεί την κοινωνία με την όντως Ζωή, που είναι ο Χριστός. Γι’ αυτό μπορεί μαζί με τον απόστολο Παύλο να ομολογεί: «Εμοί γαρ το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος… την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι πολλώ μάλλον κρείσσον»(Φιλιπ. 1,21-23).

ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ    

    Ο Θεός, ως Παντογνώστης, γνώριζε ήδη ότι ο διάβολος θα οδηγούσε τον άνθρωπο στο θάνατο. Γι’ αυτό έκανε την ανθρώπινη ψυχή (το άυλο στοιχείο της ύπαρξής του) αθάνατη. Με το σοφό αυτό τρόπο, παρά τη θνητότητα του υλικού σώματος του ανθρώπου, η ψυχή του παραμένει αθάνατη.
   Βασικός αίτιος και ηθικός αυτουργός του θανάτου υπήρξε ο διάβολος. Όμως και ο ίδιος ο άνθρωπος γίνεται πολλές φορές φονιάς του εαυτού του. Δεν πρόκειται μόνο για την περίπτωση της αυτοκτονίας, που αποτελεί την ακρότατη μορφή φόνου. Πολλοί άνθρωποι φθείρουν και καταστρέφουν την ψυχική και σωματική τους ευεξία και υγεία, με την κακή χρήση των διαφόρων μηχανών (αυτοκινήτων, μοτοσικλετών, εργαλείων), την κατάχρηση φαγητών, ποτών και καπνίσματος, με την άκρατη στέρηση των απαραίτητων τροφών ή τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, κλπ.
    Όμως πολλές φορές ο θάνατος έρχεται και από θεομηνίες όπως σεισμούς, πλημμύρες κ.λπ., όπως και από ανθρώπινα λάθη όπως ατυχήματα, αβλεψίες, και θανάσιμα λάθη που κάνουν οι άνθρωποι.
    Έτσι μέσα σπό την δημιουργία των φυσικών νόμων που έχει ορίσει ο Θεός και μέσα από διάφορες αιτίες, ο άνθρωπος πεθαίνει ως σώμα και παραμένει νεκρός, η δε ψυχή του όμως αναχωρεί για την αιώνια ζωή και συνεχίζει να ζει.
   Ωστόσο η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου προκαλεί στους ζώντες βαθύ πόνο και μεγάλη θλίψη. Η αθυμία-στενοχώρια της ψυχής είναι βαριά. Ο θάνατος αποτελεί μεγάλο και δυσβάστακτο χτύπημα για κάθε άνθρωπο. Όμως η θρησκεία μας πρεσβεύει τη συνέχιση της ζωής μετά το θάνατο και την αθανασία της ψυχής.

      Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ    

   Βασικό χαρακτηριστικό στοιχείο του ανθρώπου είναι η αυτοσυνειδησία, η αίσθηση δηλαδή που έχει κάθε άνθρωπος, ότι αποτελεί ένα συγκεκριμένο υποκείμενο. Η αίσθηση του «Εγώ». Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας διδάσκουν την ιδιάζουσα σχέση ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή του και μετά το θάνατο, λόγω της συμφυΐας ψυχής και σώματος.
    Το μεν σώμα, δηλ. τα λείψανα του σώματος, φέρουν πάνω τους ανεξίτηλα τα ίχνη της ψυχής και  η ψυχή φέρει πάνω της ανεξίτηλα τα αποτυπώματα του σώματος. Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει και η εμπειρία της ορθοδόξου παραδόσεως. Τα λείψανα των Αγίων, σφραγισμένα και εμποτισμένα από το μύρο του Αγίου Πνεύματος, που είχαν λάβει στη ζωή τους, ευωδιάζουν και θαυματουργούν.
    ΠΟΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΕΧΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ;    
    Ο διαχωρισμός της συμφυΐας (ένωσης δηλ.) ψυχής και σώματος κατά το θάνατο είναι κατ’ αρχήν αφύσικος και έχει αρνητικές συνέπειες και για τα δύο αυτά συστατικά της ανθρώπινης ψυχής.
    Η ψυχή, μετά το θάνατο, υπάρχει χωρίς το σώμα. Ως εκ τούτου, οι σωματικές λειτουργίες παύουν να λειτουργούν και το σώμα, λόγω της αποσύνδεσής του από την αθάνατη  ψυχή, διαλύεται και αποσυντίθεται.
    ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
    Ωστόσο, ο διαχωρισμός των δύο συστατικών της ανθρώπινης φύσης, με το θάνατο, έχει και ευεργετικές συνέπειες τόσο για την ψυχή, όσο και το σώμα του ανθρώπου.
  Με τον θάνατο νεκρώνονται οι διάφορες δυσλειτουργίες (αρρώστιες, αναπηρίες, γηρατειά) και τα πάθη του σώματος. Έτσι, το σώμα εισέρχεται σε μια κατάσταση ανάπαυσης και απελευθέρωσης από την κακοπάθεια του σωματικού βίου. Η δε ψυχή, με την απαλλαγή της από το αλλοτριωμένο σώμα, αισθάνεται κάποια ανακούφιση και ελευθερία.
    ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
    Το επίγειο σώμα, εξάλλου, λειτουργεί ως κάλυμμα που κρύβει από την ψυχή τις ουράνιες πραγματικότητες, το Θεό, το πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού και τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος. Όταν όμως ο θάνατος σχίζει το «καταπέτασμα» του σώματος, η ψυχή αρχίζει να βλέπει καθαρά τις άγνωστες πραγματικότητες του ουράνιου κόσμου.
    Μπορεί, μάλιστα, κανείς να φανταστεί το συγκλονισμός της ψυχής των απίστων και άθεων ανθρώπων, όταν για μια στιγμή βρεθούν «πρόσωπο προς πρόσωπο» με τον ίδιο το Θεό, με την πραγματικότητα δηλαδή την οποία πεισματικά αρνούνταν. Ισχυρό επίσης συγκλονισμό αισθάνονται οι ψυχές των ανθρώπων εκείνων που αρνούνταν την ύπαρξη των δαιμόνων.
    ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
    Η ψυχή, ως κέντρο πνευματικής ζωής του ανθρώπου, όχι μόνο συγκεντρώνει όλες τις πνευματικές λειτουργίες του (νου, μνήμη, σκέψη, λόγο, συνομιλία, αίσθηση, παρατήρηση, κρίση, κλπ.), αλλά και διασώζει τις λειτουργίες αυτές και μετά το διαχωρισμό της από το σώμα.
    Αυτό σημαίνει ότι η ψυχή του ανθρώπου, μετά το θάνατο, δεν διαλύεται και δεν απορροφάται από κάποιο δήθεν «παγκόσμιο πνεύμα», όπως πρεσβεύουν οι Ινδουιστές και οι Βουδιστές, αλλά εξακολουθεί να έχει πλήρη συναίσθηση (συνείδηση) του εαυτού της, να διατηρεί την αυτοτέλεια της προσωπικής της ύπαρξης (αυτοσυνειδησία, το Εγώ), να φέρει το ίδιο όνομα και να θυμάται την προσωπική του ιστορική πορεία.
Πρακτική εφαρμογή
    Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε ότι ο θάνατος, ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα του ανθρώπου αποτελεί ένα μυστήριο, για το οποίο τον κύριο λόγο τον έχει ο Κύριος της ζωής και του θανάτου.
    Εμείς, προσωπικά και εσείς παιδιά, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μπορεί και να πεθάνουμε από αιφνίδιο θάνατο. Μόνο ο Θεός ξέρει πώς θα φύγουμε από αυτή τη ζωή. Το θέμα μας είναι να είμαστε έτοιμοι ψυχικά, (μετανοημένοι, εξομολογημένοι, κοινωνημένοι) για αυτήν την αναχώρηση και να μην θεωρούμε βέβαιο ότι πρώτα θα γεράσουμε και μετά θα πεθάνουμε. Κανείς δεν το γνωρίζει αυτό. Είναι μέσα στα ανεξερεύνητα κρίματα του Θεού.
    Όμως πρέπει να έχει γίνει πεποίθησή μας, να αφομοιωθεί από όλο το είναι μας ότι διά μέσου του αναστάντος Χριστού «ο θάνατος ούκέτι κυριεύει»(Ρωμ. 6, 9), ενώ «το χάρισμα του Θεού είναι ζωή αιώνιος»(Ρωμ. 6, 23).
Καλή Σαρακοστή παιδιά!!!

4. Δραστηριότητες, παιχνίδια, κατασκευές, βίντεο προβολή,..

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ – ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ

Καλή επιτυχία!!!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ: (Μετά από κάθε συνάντηση) 

Όλοι μαζί:

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν.Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.