Θέμα 16.1.2 Μια θαυμάσια ιστορία (Τριώδιο – Καιρός μετάνοιας)

Κάποτε υπήρχε ένας πολύ ευτυχισμένος λαός.

Είχε γη καρπερή, ευλογημένη· χωράφια, αμπέλια, δενδροπερίβολα, παχιά λιβάδια που έβοσκαν τα ζώα, τα μεγάλα και τα μικρά. Πλούτη, εμπόριο με γειτονικούς λαούς. Είχε ο λαός αυτός και βασιλιάδες καλοπροαίρετους, που υπέταξαν όλους τους γειτονικούς εχθρικούς λαούς, και ζούσαν ειρηνικά. Ιερείς, που τους καθοδηγούσαν στον δρόμο του Θεού και τους θύμιζαν τις ξεχωριστές ευλογίες Του στο ξακουστό βασίλειό τους.

Τα χρόνια περνούσαν, τα πλούτη τους αυξάνονταν, μα φαίνεται πως αυτό δεν τους έκανε καλό. Το κακό παράδειγμα των αμαρτωλών γειτόνων τους… η δική τους φροντίδα να αποκτήσουν όλο και περισσότερα, πολλές φορές μάλιστα και με αδικίες… η απομάκρυνσή τους από τα θεία μηνύματα… Όλα έδειχναν πως ο λαός αυτός, ο τόσο ευλογημένος, πήρε σιγά-σιγά τον κατήφορο, χωρίς να το πολυκαταλάβει.

Κάποιο καλοκαιριάτικο πρωινό, ύστερα από μια νύχτα αφόρητης ζέστης, αντίκρισαν κάτι φοβερό: ένα μαύρο, σκοτεινό σύννεφο πάνω τους. Ακρίδες! Ένας στρατός αμέτρητος, σαν να είχε έμπειρους στρατηγούς που τις καθοδηγούσαν, έπεσε πάνω σε όλη την καρπερή γη τους. Πήγαν παντού, κολλούσαν πάνω στους ανθρώπους και τους τύφλωναν με το πλήθος και την επιθετικότητά τους.

Προσπάθησαν να αντιδράσουν, να βρουν τρόπο να απαλλαγούν από τη συμφορά. Περίμεναν μέρες, μήπως το σύννεφο περάσει. Μα τα αμέτρητα κύματα από ακρίδες δεν άφησαν τίποτε όρθιο. Τα χωράφια γυμνά, τα αμπέλια, οι ελιές, τα δέντρα χωρίς φύλλα, χωρίς καρπό. Ροδακινιές, αχλαδιές, συκιές, μηλιές, όλα γυμνά. Σιγά-σιγά τελείωσαν και τα λίγα αποθέματα στις αποθήκες τους. Ο θρήνος έγινε γενικός.

Τα παιδιά πεινούσαν και έκλαιγαν, οι μεγάλοι έβλεπαν ανίσχυροι την καταστροφή. Τα ζώα, μικρά και μεγάλα, πέθαιναν από την πείνα, ενώ οι κραυγές τους ενώνονταν με τις φωνές των ανθρώπων.

Όμως δεν είχαν παγώσει όλες οι καρδιές. Κάποιοι λίγοι πιστοί δεν είχαν σταματήσει τις μυστικές τους παρακλήσεις. Άνθρωποι φωτισμένοι, που μάταια καλούσαν τον λαό σε μετάνοια, έκλαψαν κι αυτοί πικρά μπροστά στον Πανάγαθο Θεό.

Μέσα σε αυτή τη συμφορά, ένας ταπεινός προφήτης πήρε μήνυμα από τον Θεό και ύψωσε δυνατή φωνή: «Συμπολίτες μου, ακούστε το μήνυμα του Θεού. Αυτή η μεγάλη συμφορά ζητά από όλους μας συντριβή και μετάνοια. Με ρούχα πένθιμα να ενώσουμε την προσευχή μας, να ζητήσουμε συγγνώμη, να κλάψουμε για τα λάθη μας. Με μία φωνή να ζητήσουμε τη θεία επέμβαση».

Όμως ο Θεός είπε καθαρά: «Δεν με συγκινούν τα σκισμένα ρούχα σας. Θέλω να σπάσουν οι σκληρές καρδιές σας. Να θυμηθείτε την αγάπη που σας έδειξα όταν ήσασταν κοντά μου». Κήρυξαν τότε πραγματική ημέρα πένθους. Όλοι, βρέφη, παιδιά, νέοι, γέροι, συγκεντρώθηκαν στον Ναό με καρδιά γεμάτη μετάνοια και ζήτησαν τη συγχώρηση του Θεού. Και ο Θεός απάντησε με απέραντη αγάπη. Απομάκρυνε τις ακρίδες, έδωσε πάλι πλούσια ευλογία στη γη, άφθονα νερά, καρπούς, λάδι, κρασί και, πάνω απ’ όλα, συγχώρηση.

Β΄. Επεξεργασία – Εφαρμογή

Η ιστορία αυτή δεν είναι παραμύθι. Βρίσκεται στην Αγία Γραφή, στο βιβλίο του προφήτη Ιωήλ, και δείχνει πώς ο Θεός καλεί τον λαό Του σε μετάνοια.

Η Εκκλησία μας, μέσα από το Τριώδιο, μας καλεί σε έναν αγώνα μετάνοιας και επιστροφής στον Θεό. Το Τριώδιο είναι το «Στάδιο των αρετών». Ο αγώνας είναι δύσκολος, αλλά όμορφος. Δεν υπάρχουν θεατές, όλοι είμαστε αθλητές.

Για να τρέξουμε σε αυτόν τον αγώνα, χρειάζεται να αφήσουμε τις κακίες, τις κακές συνήθειες και τις αμαρτίες μας στο Μυστήριο της Εξομολόγησης, κάτω από τον Σταυρό του Χριστού. Τότε, φτάνοντας στο Πάσχα, ο Χριστός θα αναστηθεί και μέσα στην καρδιά μας και θα μας χαρίσει μια καινούργια, αληθινά ευτυχισμένη ζωή.

 ΤΡΙΩΔΙΟ

Τριώδιο ονομάζεται, σύμφωνα με τους κανόνες της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας, η κινητή περίοδος που ξεκινά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Το Τριώδιο έχει λάβει την ονομασία αυτή από το ομώνυμο εκκλησιαστικό βιβλίο, το Τριώδιο, το οποίο περιλαμβάνει τους ύμνους που ψάλλονται στις Εκκλησίες κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Οι ύμνοι αυτοί έχουν τρεις ωδές σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ύμνους τις εκκλησίας, οι οποίοι έχουν εννέα ωδές. Αυτός είναι και ο λόγος που το βιβλίο αυτό, και κατ’ επέκταση και η συγκεκριμένη χρονική περίοδος, ονομάστηκαν Τριώδιο.