Θέμα 10.3 Γιορτάζουµε αληθινά Χριστούγεννα;

ΘΕΜΑ: Γιορτάζουµε αληθινά Χριστούγεννα; 

Α. Ανάπτυξη θέματος (ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΠΑΞΩΝ & ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ)

Α. Το γενεαλογικό δέντρο του Χριστού (Ματθ. 1, 1-25) (Μεταφρασμένο)

“Γενεαλογικό Βιβλίο του Ιησού Xριστού απόγονου του Δαβίδ, απόγονου του Aβραάμ: ο Aβραάμ  απέκτησε τον Ισαάκ, ο Ισαάκ απέκτησε τον Ιακώβ, ο Ιακώβ απέκτησε τον Ιούδα και τους αδελφούς του, ο  Ιούδας απέκτησε το Φαρές και το Zαρά από τη Θάμαρ, ο Φαρές απέκτησε τον Eσρώμ, ο Eσρώμ απέκτησε  τον Aράμ, ο Aράμ απέκτησε τον Aμιναδάβ, ο Aμιναδάβ απέκτησε το Nαασών, ο Nαασών απέκτησε το  Σαλμών, ο Σαλμών απέκτησε το Bοόζ από τη Pαχάβ, ο Bοόζ απέκτησε τον Ωβήδ από τη Pουθ, ο Ωβήδ  απέκτησε τον Iεσσαί, ο Iεσσαί απέκτησε το Δαβίδ, το βασιλιά.

O Δαβίδ, ο βασιλιάς, απέκτησε το  Σολομώντα από τη γυναίκα του Ουρία, ο Σολομών απέκτησε το Pοβοάμ, ο Pοβοάμ απέκτησε τον Aβιά, ο  Aβιά απέκτησε τον Aσά, ο Aσά απέκτησε τον Iωσαφάτ, ο Iωσαφάτ απέκτησε τον Iωράμ, ο Iωράμ απέκτησε  τον Oζία, ο Oζίας απέκτησε τον Iωάθαμ, ο Iωάθαμ απέκτησε τον Άχαζ, ο Άχαζ απέκτησε τον Eζεκία, ο  Eζεκίας απέκτησε το Mανασσή, ο Mανασσής απέκτησε τον Aμών, ο Aμών απέκτησε τον Iωσία, ο Iωσίας  απέκτησε τον Iεχονία και τους αδελφούς του τον καιρό της εξορίας στη Βαβυλώνα.

Kαι μετά από την εξορία στη Βαβυλώνα ο Iεχονίας απέκτησε το Σαλαθιήλ, ο Σαλαθιήλ απέκτησε το  Zοροβάβελ, ο Zοροβάβελ απέκτησε τον Aβιούδ, ο Aβιούδ απέκτησε τον Eλιακείμ, ο Eλιακείμ απέκτησε τον  Aζώρ, ο Aζώρ απέκτησε το Σαδώκ, ο Σαδώκ απέκτησε τον Aχείμ, ο Aχείμ απέκτησε τον Eλιούδ, ο Eλιούδ  απέκτησε τον Eλεάζαρ, ο Eλεάζαρ απέκτησε το Mατθάν, ο Mατθάν απέκτησε τον Ιακώβ, ο Ιακώβ απέκτησε  τον Ιωσήφ, τον άντρα της Mαρίας, από την οποία γεννήθηκε ο Ιησούς, που αποκαλείται Xριστός.

Όλες, λοιπόν, οι γενιές από τον Aβραάμ ως το Δαβίδ είναι δεκατέσσερις γενιές και από το Δαβίδ ως την εξορία στη Βαβυλώνα δεκατέσσερις γενιές και από την εξορία στη Βαβυλώνα ως το Xριστό  δεκατέσσερις γενιές.

Και να πώς γεννήθηκε ο Ιησούς Xριστός: H μητέρα του η Mαρία, αφού αρραβωνιάστηκε με τον  Ιωσήφ, χωρίς να έρθουν σε σαρκική επαφή μεταξύ τους, έμεινε έγκυος με την ενέργεια του Αγίου  Πνεύματος.

Τότε ο Ιωσήφ, ο άντρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την εκθέσει,  σκέφτηκε να τη χωρίσει κρυφά. Αλλά ενώ αυτός έκανε αυτές τις σκέψεις, ένας άγγελος του Kυρίου  παρουσιάστηκε στο όνειρό του και του είπε: Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις μαζί σου τη  Mαρία, τη γυναίκα σου, γιατί αυτό που γεννήθηκε μέσα της προέρχεται από το Πνεύμα το Άγιο.

Θα  γεννήσει λοιπόν γιο και θα τον ονομάσεις Ιησού, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους. Kι όλο αυτό έγινε έτσι που να εκπληρωθεί αυτό που είχε πει ο Kύριος μέσω του προφήτη: Δείτε! H  παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο, και θα τον ονομάσουν Εμμανουήλ, που σημαίνει: O Θεός μαζί  μας.  

Όταν ξύπνησε ο Ιωσήφ από τον ύπνο, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Kυρίου και πήρε  μαζί του τη γυναίκα του. Και δεν είχε σχέση μαζί της, ούτε από τη στιγμή που γέννησε το γιο της τον  πρωτότοκο και τον ονόμασε Ιησού.”

Γενεαλογικό βιβλίο: Ο Χριστός ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Όπως όλοι οι άνθρωποι, είχε  καταγωγή. Είχε προγόνους και συγγενείς. Ήταν ιστορικό πρόσωπο και όχι γέννημα της φαντασίας των  ανθρώπων. Γι’ αυτό και ο ευαγγελιστής Ματθαίος καταγράφει το γενεαλογικό δέντρο του Χριστού, για να  μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Χριστός εκτός από Υιός του Θεού ήταν και Υιός ανθρώπου.  

 Με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος: ο Χριστός δε γεννήθηκε όπως όλοι οι άνθρωποι, από την ένωση  του άντρα και της γυναίκας, αλλά από μια γυναίκα και με τον τρόπο που το Άγιο Πνεύμα ήξερε. Ερχόμαστε ξανά στην πρώτη στιγμή της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου. Ο άνθρωπος  δημιουργείται «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού» και ο Θεός φυσά μέσα του την «ζώσα πνοή» Του,  μεταδίδοντας στον άνθρωπο τις ιδιότητές Του, την αγάπη, την ελευθερία, την δημιουργικότητα, τη  συνείδηση, το λογικό και καλώντας τον να του μοιάσει.

 Δεν είναι ο πρώτος άνθρωπος γεννημένος από την  ένωση των ανθρώπων, αλλά έρχεται απ’ ευθείας από το Θεό. Τώρα ο Χριστός προσλαμβάνει την  ανθρώπινη φύση και από το Θεό (δια του Αγίου Πνεύματος) και από τον άνθρωπο (την Παναγία). Ξεκινά  λοιπόν μία νέα εποχή, όπου ο άνθρωπος ξαναβρίσκει την θεϊκή του καταγωγή, χωρίς να γίνεται από το  μηδέν. Διατηρεί την ανθρώπινη φύση και προσλαμβάνει την θεϊκή. Έτσι, ο Χριστός είναι τέλειος  άνθρωπος, αλλά και τέλειος Θεός, ενώ δεν υπόκειται στο νόμο της φθοράς και του θανάτου.

 Ο κάθε  άνθρωπος που προέρχεται από την ένωση άνδρα και γυναίκας έχει μέσα του την φθορά, όχι μόνο λόγω της αμαρτίας, αλλά και λόγω της εισόδου στο χρόνο. Γι’ αυτό και κάνουμε παιδιά, για να παρατείνεται το γένος μας στον αιώνα. Ο Χριστός δεν έχει τέτοια φθορά, γιατί δεν μπαίνει με τον φυσικό τρόπο στο χρόνο. 

 Σκέφτηκε να τη χωρίσει κρυφά: ο Ιωσήφ ήξερε ότι δεν είχε σχέσεις με την Παναγία. Υπέθεσε λοιπόν ότι πήγε με κάποιον άλλο άνδρα και έμεινε έγκυος. Δεν ήθελε όμως να τη χωρίσει δημόσια, γιατί θα έπρεπε να  τιμωρηθεί, ακόμη και με θάνατο δια λιθοβολισμού, όπως προέβλεπε το εβραϊκό δίκαιο. Γι’ αυτό και  θέλησε να την διώξει κρυφά, στέλνοντάς την σε άλλους συγγενείς. Ο Θεός όμως του στέλνει έναν άγγελο  και τον πληροφορεί για το ότι ο υιός της Μαρίας θα ονομαστεί «Ιησούς», δηλαδή ο Θεός σώζει το λαό  Του. Του δείχνει ποια είναι η αποστολή του Χριστού, να σώσει το λαό του Ισραήλ και κατόπιν όλο τον  κόσμο από την αμαρτία, το θάνατο και την απομάκρυνση από το Θεό. Του αναφέρει ακόμη ότι στο  πρόσωπο του Χριστού θα εκπληρωθεί και η προφητεία του Ησαΐα, δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης  ολόκληρης (γιατί στο πρόσωπο του Ησαΐα αποτυπώνονται όλοι οι προφήτες) ότι ο Θεός είναι μαζί μας. Γι’  αυτό και το παιδί θα ονομαστεί «Εμμανουήλ». Δύο λοιπόν τα ονόματα και δύο οι αποστολές. Να σωθεί ο  κόσμος και να εκπληρωθεί η Παλαιά Διαθήκη.  

Γ. Οικογένεια και Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα ασφαλώς είναι μια σπουδαία οικογενειακή γιορτή, αφιερωμένη περισσότερο στα  παιδιά. Οι μέρες των σχολικών διακοπών, η μαγεία του στολισμού και όλες αυτές οι προετοιμασίες, τα  ήθη και τα έθιμα, σημαδεύουν ανεξίτηλα την παιδική ζωή με υπέροχες, νοσταλγικές  αναμνήσεις. Παραδόσεις, λοιπόν, χριστουγεννιάτικες. Αν και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και  συνήθειες, έχουν μια παγκόσμια κυρίαρχη τελετουργική έκφραση: τη συνάντηση των περισσότερων μελών της ευρείας οικογένειας γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Κάποτε όμως τα παιδιά γίνονται ενήλικες. Αυτό οι γονείς κάνουν πως το ξεχνούν, προσπαθούν να κρατήσουν τα χριστουγεννιάτικα ήθη και  έθιμα κάτω από το παλιό καθεστώς των δικών τους αντιλήψεων και της παλιάς κηδεμονίας των παιδιών  τους.  

    Αρκετοί γονείς αναλαμβάνουν τον ρόλο του πατριάρχη της οικογένειας, θέλοντας να  συγκεντρώσουν ολόκληρο το… σόι. Μαζί με τον κόπο, τον χρόνο και τα έξοδα, η χριστουγεννιάτικη  προετοιμασία περιλαμβάνει και την άσκηση κάθε είδους ψυχολογικής πίεσης προς τα μεγάλα πια παιδιά  τους: «εγώ που σε μεγάλωσα, σε σπούδασα, σου ανατρέφω τα παιδιά σου, θα με πεθάνεις από τον καημό  μου, τι θα πει ο κόσμος» κλπ. Η ενοχή, ο κίνδυνος υγείας, η απειλή της κοινωνικής έκθεσης και ό,τι άλλο τέλος πάντων κυκλοφορεί ως μοτίβο στις οικογένειες επιστρατεύονται αυτές τις άγιες μέρες, προκειμένου  να κοπάσουν οι διαμαρτυρίες και να πειθαρχήσουν οι αντιρρησίες.  

        Τα ενήλικα, ιδίως παιδιά, νιώθουν την αφόρητη γονεϊκή πίεση να ακυρώσουν δικά τους σχέδια για να μη  λείψουν από την χριστουγεννιάτικη συγκέντρωση. Όμως, κάποιες φορές, κατέληξε να συμβεί αυτό που  φοβόντουσαν: να υποστούν για παράδειγμα τα φαρμακερά βέλη κάποιου συγγενή, όταν το γλέντι  προχώρησε και άρχισε να « μιλάει το κρασί», βιώνοντας τον κίνδυνο να τιναχτεί στον αέρα η όλη  προετοιμασία και καλή πρόθεση του οικοδεσπότη και γονιού τους, αν δεν έδιναν «τόπο στην οργή».  

     Σήμερα, οι περισσότεροι νεαροί ενήλικες απεχθάνονται την επανάληψη– «τα ίδια και τα ίδια»- την  υποκρισία μεταξύ των συγγενών, προτιμούν τις αλλαγές, το διαφορετικό αλλά και την γνησιότητα των  σχέσεων. Συχνά θέλουν να μείνουν μακριά από κάποιους συγγενείς, αν στο παιδικό παρελθόν  τους υπήρξαν κάποιες δυσάρεστες εμπειρίες μαζί τους, τότε που το χριστουγεννιάτικο τραπέζι έληξε  άδοξα σε μια ατμόσφαιρα αρνητικά φορτισμένη. Είναι αλήθεια ότι συχνά κάποιες προηγούμενες  παρεξηγήσεις, κάποιες μικρές δυσάρεστες εκπλήξεις ή υπόκωφες διαφορές μεταξύ των μελών της  ευρείας οικογένειας καραδοκούν ενάντια στο γιορταστικό πνεύμα. Παρόλα αυτά είναι γνωστό ότι οι  γονείς επιμένουν, υποστηρίζοντας φανατικά την άποψη ότι είναι τα Χριστούγεννα που θα ξεχαστούν οι  διαφορές , θα λυθούν οι παρεξηγήσεις και θα έλθουν πιο κοντά ακόμα και τα πιο απομακρυσμένα μέλη  της οικογένειας, θείοι, ξαδέλφια, εξ αίματος ή αγχιστείας. Έτσι, θα αναζωογονηθούν οι δεσμοί, θα  επιβεβαιωθεί ότι «είμαστε ένα μεγάλο και δεμένο σόι», δηλαδή μια ομάδα κοινωνικά ισχυρή και  αξιοσέβαστη.