Η Πασχαλινή προσευχή μας μέχρι της Αναλήψεως
Το Χριστός Ανέστη… χρησιμοποιείται ως φράση χαιρετισμού κατά την πασχαλινή περίοδο και για 40 ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα.
Πριν αρχίσει η κάθε συνάντηση
Εἰς τὸ ὅνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος! (τρεις φορές)
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τόν μόνον ἀναμάρτητον.
Τόν Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνοῦμεν καί τήν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καί δοξάζομεν· σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν, ἐκτός σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τό ὄνομά σου ὀνομάζομεν.
Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τήν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδο γάρ ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.
Διά παντός εὐλογοῦντες τόν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι ̓ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο καὶ Κύριο, τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ τον μόνον ἀναμάρτητο.
Τὴν Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε· διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας, καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα, καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει Θεὸς γιὰ ἑμᾶς.
Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί, ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ· ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία, ἔφερε μεγάλη χαρὰ σὲ ὅλον τὸν κόσμο.
Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, καὶ παντοτινὰ θὰ ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του. Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ ἑμᾶς γιὰ ἑμᾶς, κατανίκησε κι ἔδιωξε τόν θάνατο.
Ο Χριστός ανέστη, παιδιά μου! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Δόξα τη τριημέρω Αυτού εγέρσει! (Προσκυνούμεν Αυτού την τριήμερον έγερσιν!)
ΘΕΜΑ: Το Σύμβολο της Πίστεως
[Το παρόν θέμα αφορά όλες τις βαθμίδες, οπότε ανάλογα το επίπεδο και την ηλικία των παιδιών πείτε τα σχετικά]
Ο Χριστός ανέστη, παιδιά μου! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
Δόξα τη τριημέρω Αυτού εγέρσει! (Προσκυνούμεν Αυτού την τριήμερον έγερσιν!)
ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
Είναι κάποιος από εσάς ανάδοχος, δηλαδή νονός ή νονά; (Αν όχι, έχετε παραβρεθεί σε Βάπτιση;) (…) Πολύ ωραία! Λίγο πριν αρχίσει το Μυστήριο, ο ιερέας διαβάζει ευχές στην είσοδο του Ιερού Ναού. Εκεί ο/η ανάδοχος (Νονός – Νονά) απαγγέλει το Σύμβολο της Πίστεως εκ μέρους του βαπτιζόμενου (εάν πρόκειται για βρέφος). Πρόκειται για το γνωστό μας «Πιστεύω» (αφού ξεκινάει με τη λέξη αυτή) ή όπως αλλιώς λέγεται «Το Σύμβολο Νικαίας-Κωνσταντινούπολης».
Το «Πιστεύω» εκφράζει με περιληπτικό τρόπο την αλήθεια και την αυθεντική πίστη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αποτελείται από 12 άρθρα (στίχους). Τα 7 πρώτα άρθρα διατυπώθηκαν στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. όπου οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες, με πρωτοστάτη τον Μεγάλο Αθανάσιο, αντιμετώπισαν την επικίνδυνη αίρεση του Άρειου που υποστήριζε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα και όχι τέλειος Θεός.
- Το πρώτο αναφέρεται στον Πατέρα, που δημιούργησε ολόκληρο τον κόσμο δια του Υιού.
- Το δεύτερο κάνει λόγο για την θεότητα του Λόγου, του Δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, και για την ενανθρώπησή Του, για την σωτηρία του ανθρώπου. Μέσα στην ενανθρώπηση συμπεριλαμβάνονται όλα τα γεγονότα της θείας Οικονομίας, δηλαδή η γέννηση, η σταύρωση, η ανάσταση, η ανάληψη και η εκ νέου έλευση του Χριστού για να κρίνει τους ανθρώπους.
- Το τρίτο είναι η ομολογία στην θεότητα του Αγίου Πνεύματος, που είναι το Τρίτο Πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος. Επομένως, ένας είναι ο Θεός και έχει τρία πρόσωπα. Στην θεία Λειτουργία ψάλλουμε: «Πατέρα, Υιόν και άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον».
- Το τέταρτο αναφέρεται στην Εκκλησία και την μυστηριακή ζωή, που αρχίζει με το άγιο Βάπτισμα.
- Και το πέμπτο κάνει λόγο για την ανάσταση των νεκρών και την μέλλουσα ζωή.
Μέσα στα πέντε αυτά κεντρικά σημεία του Συμβόλου της Πίστεως» βρίσκεται ολόκληρη η πίστη της Εκκλησίας μας. Και είναι πολύ βασικά και απαραίτητα, γιατί χωρίς αυτή την πίστη είναι αβέβαιη η σωτηρία μας. Αν δεν πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό, αν δεν πιστεύουμε ότι ο Θεός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να σώσει τον άνθρωπο, αν δεν πιστεύουμε στην μοναδικότητα της Εκκλησίας και αν δεν πιστεύουμε στην ανάσταση των νεκρών, τότε κλονίζονται όλα τα θεμέλια της.
1. Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
Πιστεύω, ως ορθόδοξος Χριστιανός, σε έναν Θεό, Πατέρα, Κυρίαρχο του παντός, που δημιούργησε από το μηδέν και με απόλυτη ελευθερία και αγάπη τον ουρανό και τη γη. Δημιούργησε, δηλαδή, τόσο τον ορατό και υλικό, όσο και τον αόρατο και πνευματικό κόσμο.
2. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.
Πιστεύω και σ’ έναν Κύριο, τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, που είναι ο μονογενής Υιός του Θεού Πατέρα
και Γεννήθηκε απ’ Αυτόν προαιωνίως. Είναι φως, όπως και ο Πατέρας Του. Είναι αληθινός Θεός, επειδή γεννήθηκε από τον αληθινό Θεό. Ο Υιός δεν είναι δημιούργημα ή κτίσμα του Θεού, όπως πίστευαν διάφοροι αιρετικοί, αλλά έχει την ίδια Θεία ουσία με τον Πατέρα (είναι «ομοούσιος») και τα πάντα δημιουργήθηκαν δια του Υιού.
3. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.
Ο Υιός του Θεού, για τη δική μας σωτηρία, κατέβηκε από την ουράνια δόξα Του στη γη και έλαβε σάρκα, όμοια με τη δική μας, από την Παρθένο Μαρία με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Έγινε δηλαδή άνθρωπος όμοιος σε όλα μ’ εμάς, εκτός από την αμαρτία και έζησε σε συγκεκριμένο χρόνο πάνω στη γη.
4. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.
Σταυρώθηκε, έπαθε και τάφηκε για μας, όταν ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας ήταν ο Πόντιος Πιλάτος.
5. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς.
Και αναστήθηκε, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, την τρίτη ημέρα από τον τάφο, ενώ ήταν νεκρός.
6. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.
Μετά την Ανάστασή Του ανέβηκε στον ουρανό με τη δύναμη που είχε ως Θεός, δοξάζοντας έτσι την ανθρώπινη φύση. Ανέβηκε και κάθισε στα δεξιά του Πατέρα Του.
7. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
Θα έρθει και πάλι στον κόσμο με δόξα, σε χρόνο που τον γνωρίζει μόνο ο Θεός, για να κρίνει τους ζωντανούς και τους νεκρούς. Και η Βασιλεία Του δεν θα έχει τέλος.
Τα υπόλοιπα 5 άρθρα προστέθηκαν στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ. στην οποία πολεμήθηκαν οι κακοδοξίες του Μακεδονίου, του Απολλιναρίου και των πνευματομάχων (δεν παραδέχονταν τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος). Στη σύνοδο αυτοί πρωτοστάτησαν οι Καππαδόκες Πατέρες (Γρηγόριος Θεολόγος και Γρηγόριος Νύσσης, καθώς και ο Μεγάλος Βασίλειος ο οποίος δεν παρευρέθη).
8. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.
Πιστεύω και στο Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που έχει κυριότητα και εξουσία. Ζωοποιεί όλη την κτίση και εκπορεύεται από τον Πατέρα. Είναι ομοούσιο με τον Πατέρα και τον Υιό. Προσκυνείται και δοξάζεται ισότιμα μαζί Τους. Καθοδήγησε τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, που προείπαν για τον ερχομό του Σωτήρα.
9. Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
Πιστεύω και στην Εκκλησία. Είναι μία, επειδή μία είναι η κεφαλή της, ο Χριστός και μία η πίστη εκείνων που μετέχουν στη ζωή της. Είναι αγία, χωρισμένη από κάθε αμαρτία. Είναι καθολική, επειδή κατέχει όλη την αλήθεια και θέλει να συμπεριλάβει όλους τους ανθρώπους. Είναι αποστολική, επειδή διατηρεί ανόθευτη τη διδασκαλία των Αποστόλων και επειδή οι επίσκοποι που την ποιμαίνουν είναι διάδοχοι εκείνων.
10. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Ομολογώ ένα βάπτισμα στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Μ’ αυτό αρχίζουμε την καινούρια ζωή μέσα στην Εκκλησία. Με αυτό συγχωρείται το προπατορικό αμάρτημα.
11. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.
Πιστεύω και περιμένω την κοινή ανάσταση όλων των νεκρών. Θα αναστηθεί κάθε σώμα για να ενωθεί με την αθάνατη ψυχή του. Η ανάσταση όλων θα γίνει με τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου.
12. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.
Προσδοκώ ότι, μετά την ανάσταση και την τελική κρίση όλων των ανθρώπων από τον Χριστό, θα αξιωθώ να απολαύσω την αιώνια ζωή, μαζί με όλους τους αγίους. Αμήν.
Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος που έγινε στην Έφεσο το 431 μ.Χ. διευκρίνισε ότι δεν θα γίνονταν άλλες αλλαγές και προσθήκες στο Σύμβολο της Πίστεως και δεν θα υιοθετούνταν άλλα Σύμβολα. Τέλος, η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος που έγινε στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. επιβεβαίωσε τη μορφή του.
Σε τι πιστεύει, λοιπόν, ο Χριστιανός; Σε ένα Θεό και σε ένα Κύριο Ιησού Χριστό και στο Άγιο Πνεύμα. Πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό ο οποίος είναι ένας Θεός με τρεις Υποστάσεις (Πρόσωπα) που υπάρχουν άχρονα, αιώνια και αδιαίρετα ως εκδήλωση μιας ουσίας και φύσης.
• Το πρώτο πρόσωπο, ο Θεός Πατέρας, είναι ο αγέννητος Δημιουργός των πάντων.
• Το δεύτερο πρόσωπο, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, έχει δύο τέλειες φύσεις (τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος). Είναι μονογενής Υιός του Θεού (γεννητός άχρονα) και Θεός ομοούσιος με τον Πατέρα. Γεννήθηκε (σαν άνθρωπος) από την Θεοτόκο Μαρία, σταυρώθηκε, πέθανε, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και ανελήφθη στους ουρανούς.
• Το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα ή Παράκλητος, είναι Θεός· εκπορεύεται από τον Πατέρα (εκπορευτό), συγκροτεί τον θεσμό της Εκκλησίας, μοιράζει τα χαρίσματα, παρακολουθεί και ενισχύει τους ανθρώπους στη σωτηριώδη πορεία τους.
Ο Χριστιανός πιστεύει επίσης σε Μία, Αγία, Καθολική (συμπεριληπτική) και Αποστολική (πιστή στο κήρυγμα των Αποστόλων, το οποίο διαφυλάττουν και συνεχίζουν οι επίσκοποί μας -Αποστολική διαδοχή) Εκκλησία. Εκκλησία είναι το σύνολο των Ορθοδόξων πιστών, το Σώμα του Αναστημένου Χριστού ο οποίος είναι η κεφαλή και ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
Τέλος, ομολογεί ένα βάπτισμα, περιμένει με χαρά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου κατά την οποία θα αναστηθούν όλοι οι κεκοιμημένοι και θα έλθει η αιώνια ζωή της Βασιλείας των Ουρανών.
Επίλογος ή συμπέρασμα
Το «Πιστεύω» εκφωνείται σε κάθε Θεία Λειτουργία και σε άλλα Μυστήρια και Ακολουθίες της Εκκλησίας και φυσικά μπορούμε να το λέμε στην καθημερινή προσευχή μας. Όταν το λέμε διακηρύσσουμε την σταθερή μας Πίστη στον Τριαδικό Θεό και την προσήλωσή μας στις βασικές αλήθειες του Χριστιανισμού.
Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε το «Σύμβολο της Πίστεως» και την ερμηνεία του. Είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να το μάθετε, δεν είναι και τόοοσο δύσκολο! Για να δω ποιος το ξέρει για να του δώσω κι ένα δωράκι!!!
Το «Πιστεύω» είναι η θεωρία και οι βασικές αρχές της Πίστης μας. Καταστατικό χάρτη θα ονομάζαμε αλλιώς το “Πιστεύω”. Η ουσία της Πίστης μας όμως βρίσκεται στην πράξη. Στην καθημερινή ζωή πρέπει να προσπαθούμε να έχουμε μια ζωντανή σχέση με τον Θεό και τα αδέλφια μας μέσα στην Εκκλησία.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις αλήθειες της Πίστης μας, ακόμα σημαντικότερο είναι να τις βιώνουμε καθημερινά. Ομολογώντας ότι πιστεύουμε στον Χριστό, οφείλουμε να τηρούμε και τις εντολές του. Σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του, αυτό το πετυχαίνουμε αγαπώντας τον Θεό με όλο το είναι μας και τους αδελφούς μας σαν τον εαυτό μας. Έργα θέλει ο θεός και όχι λόγια. Ας κάνουμε από σήμερα κιόλας μια νέα αρχή… Τι θα ήθελε ο Χριστός από εμένα; Ας το κάνω!
Ο Χριστός Ανέστη και καλή ανάσταση σε όλους μας!
MEDIA
DIGITAL MEDIA STUDIO