Ημέρα 1 – Ρώμη

Με την ευχή και τις ευλογίες του Σεβ. Ποιμενάρχη μας κ. Θεοκτίστου, με την οικονομική στήριξη της Μητροπόλεώς μας, και φίλων μας από την Ελλάδα και τον Καναδά μια παρέα 36 νέων αποφοίτων των κατηχητικών ομάδων της Φωκίδας αποτελούμενη από νέους των περιοχών Ευπαλίου, Ερατεινής και Ιτέας ξεκίνησε το ταξίδι της για την αιώνια πόλη της Ρώμης!

Ξεκινήσαμε βράδυ από Ναύπακτο με προορισμό τη Ρώμη και με στόχο να κοιμηθούμε στο δρόμο. Ο ύπνος όμως είχε άλλη γνώμη, μας ήθελε ξύπνιους. Αντί γι’ αυτό: κουβέντες χωρίς τέλος, γέλια και βραδινό street food σε φάση «ό,τι τρώγεται, εγκρίνεται» (σουβλάκια, πίτσες, πίτες — ΟΗΕ γεύσεων). Προσγείωση Ρώμης πρωί-πρωί και πριν καν καταλάβουμε πού βρισκόμαστε… φύγαμε! Surprise guest: η βροχή. Μαζί μας. Παντού. Όλη μέρα.

Fontana di Trevi

Πολύς κόσμος, πολλή βροχή και τόσες φωτογραφίες που αν έπεφτε κι άλλο νερό θα γινόταν πισίνα. Ρίξαμε κέρμα και ευχηθήκαμε να… στεγνώσουμε… Μετά τρέξιμο για πίτσα και κρουασάν, Starbucks  — γευστική εμπειρία.

Βατικανό

Ουρές για το Ναό του Αγ. Πέτρου, που δεν τελείωναν, λίγο είδαμε τον μεγαλύτερο Χριστιανικό ναό του κόσμου αλλά λογικά εκπλαγήκαμε… Έκταση: περίπου 15.000–16.000 τ.μ., Χωρητικότητα: περίπου 60.000 πιστοί, Μήκος: περίπου 220 μέτρα, Ύψος τρούλου: περίπου 136 μέτρα. Αλλαγές στο πρόγραμμα, ελαφρύ άγχος τύπου «μπαίνουμε; δεν μπαίνουμε;» Τελικά μπήκαμε και είδαμε τον τεράστιο ναό, το ιερό βήμα, τον τάφο του Αποστόλου Πέτρου και την Αποκαθήλωση (Πιετά) του Μιχαήλ Αγγέλου… και φύγαμε τρέχοντας σαν να χτυπούσε κουδούνι. 

Και η βροχή έπεφτε καταρρακτωδώς και… γίναμε παπάκια!!!! Τελικά μπήκαμε στο Μουσείο του Βατικανού, ξεκινήσαμε ξενάγηση και προσπαθούσαμε όλοι να δείχνουμε ήρεμοι ενώ μέσα μας λέγαμε: «Πόσο ακόμα κρατάει η ξενάγηση; η οποία προφανώς ήταν θαυμάσια και πολύ κατατοπιστική; Όμως ήταν υπέροχα, απίστευτα και μοναδικά τα έργα τέχνης, τα γλυπτά, η ζωγραφική, τα χαλιά, οι αρχαίες προτομές, και ό,τι άλλο απίστευτο στον απέραντο μουσείο του Βατικανού, που είναι σύνολο μουσείων και αιθουσών που δεν έχουν όμοιο πουθενά στον κόσμο! Βέβαια η πολυδιαφημισμένη Καπέλα Σιστίνα δεν ήταν τόσο υπέροχη από κοντά όσο φαινόταν στις οθόνες!

Το βράδυ βέβαια κους-κους όλοι μαζί και μετά προσευχή ανά ομάδες!!! Αντε να πάμε μια βόλτα για φαγητό και νάνι μετά!

Ημέρα 2 – Ρώμη: λιγότερο τρέξιμο (λέμε τώρα)

Εκκλησία Αγίων Θεοδώρων (Ροτόντα)

Πριν φθάσουμε στην Εκκλησία, περάσαμε από μνημείο του Vittorio Emanuele II στον οποίο έχει αφιερωθεί ένα άγαλμα και πίσω του έχει κτιστεί ένα τεράστιο οικοδόμημα σε ανάμνηση της ενωμένης Ιταλίας που αυτός δημιούργησε το 1870 μ.Χ.

Κατόπιν Θεία Λειτουργία στο ναό του Αγ. Θεοδώρου με τον πατέρα Συμεών να λειτουργεί κατανυκτικά. Φυσικά Θεία Κοινωνία και η αναμενόμενη φωτογραφία. Η ψυχή μας γεμάτη. Μπαταρία σώματος… υπό φόρτιση… Ωραία ήταν η αγορά, αλλά δεν είδαμε πολλά πράγματα από την αρχαία Ρώμη που είναι υπέροχη, λόγω… έργων! Κλαψ, λιγμ! Κάποιοι πρόλαβαν να δουν από το Πανόραμα την αρχαία Ρώμη!

Κολοσσαίο – Σύμβολο τόπος Μαρτυρίου και θεάματος

Το βλέπεις. Θαυμάζεις. Σαράντα οκτώ (48) μέτρα ύψος, τέσσερεις όροφοι… Χώροι τεράστιοι… Αίμα πολύ. Σταματάς. Σιωπάς. Προσεύχεσαι, ανατριχιάζεις!. Η θυσία των χριστιανών για τον Χριστό!!! Δέος!

Και μετά: «ΟΚ, άλλη μία φωτογραφία. Και άλλη μία. Και μία ακόμα, για σιγουριά.» Εμείς βγάζουμε φωτογραφίες ενώ μέσα στο Κολοσσαίο έδιναν την ζωή τους οι χριστιανοί! Πόσο αντίθετα είναι μερικά πράγματα! Κάρτα μνήμης σχεδόν γεμάτη! 

Δίπλα στο Κολοσσαίο η αψίδα του Μεγάλου Κωνσταντίνου που στέκει αγέρωχη θυμίζοντας την μετάβαση της ειδωλολατρικής Ρώμης στη χριστιανική!!!

Μεσημεριανό γεύμα. Χαλαρές βόλτες χωρίς προορισμό. «Να πάμε από δω;», «Όχι, από κει.», «Δες τον χάρτη, βρες εστιατόριο…» «Τελικά πού πάμε;» Πάμε ευθεία και όπου βγάλει!!! αλλά περάσαμε τέλεια. Πάνθεον, Πλατεία Ναβόνα και Ιερή στάση. Γιατί χωρίς φαγητό, ούτε ιστορία εκτιμάς, ούτε πολιτισμό. Κατόπιν Κάστρο των Αγγέλων, με την απίστευτη ιστορία. Βγάλαμε πολύ ωραία ομαδική φωτογραφία! Αρκετή κουβέντα όλοι μαζί, προσευχή ανά ομάδες. Ρώμη τη νύχτα, γέλια, παρέα και χαλαρή διάθεση. Άλλη πόλη. Άλλη μαγεία. Θέλω να ξαναπάμε!!!

Ημέρα 3 – Φλωρεντία: καρτ ποστάλ με πόδια

Santa Maria del Fiore – H Παναγία των λουλουδιών. Τόσο όμορφη που όλοι κοιτούσαμε πάνω και κινδυνεύαμε να πέσουμε ο ένας πάνω στον άλλον.

Campanile. Πανέμορφο καμπαναριό! Ψηλό, 84 μέτρα, και 400+ σκαλιά!!! Και όλοι είπαν: «Ωραίο είναι… απ’ έξω».

Βαπτιστήριο Αγίου Ιωάννη. Οι Χρυσές πόρτες του Παραδείσου, όπως τις ονόμασε ο Μιχαήλ Άγγελος. Ιστορία αιώνων και βλέμματα τύπου «εντάξει, αυτό δεν το ξεχνάς».

Δημαρχείο Φλωρεντίας  – Παλιό παλάτι. Το Δημαρχείο της Φλωρεντίας – Palazzo Vecchio (Παλάτσο Βέκκιο) είναι από τα πιο εμβληματικά κτίρια της πόλης. Μεσαιωνικό παλάτι του 1299, που χτίστηκε ως έδρα της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Σήμερα λειτουργεί ως Δημαρχείο αλλά και ως μουσείο. Βρίσκεται στην Piazza della Signoria, την πιο “πολιτική” και ιστορική πλατεία της Φλωρεντίας. Χαρακτηριστικό του: Ο ψηλός πύργος Torre di Arnolfo (περίπου 94 μ.) που δεσπόζει στην πόλη.

Santa Maria Novella. Μια μικρή ανάσα ηρεμίας για να θυμηθούμε ότι εδώ έγινε η Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας με πρωταγωνιστή τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, όπου κράτησε την Ορθόδοξη γραμμή μέχρι τέλους! Σε αυτόν χρωστάμε το ότι σήμερα παραμένουμε Ορθόδοξοι!

Ponte Vecchio. Η παλαιότερη γέφυρα στη Φλωρεντία, χρώμα, ποτάμι και κόσμος που δεν ήθελε να φύγει. Ούτε εμείς. Άλλα φύγαμε… πήγαμε για φαγητό… και παγωτό! Η μοναδική γέφυρα που γλύτωσε από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών. Μια μέρα γεμάτη εικόνες, γέλια και στιγμές που δεν χωράνε σε stories. 

Επιστρέψαμε στη Ρώμη με 249 χιλιόμετρα την ώρα με το γρήγορο τραίνο. Εδώ αντιλαμβάνεσαι πως ένα λάθος και … αντίο ζωή! Άντε να πάμε τώρα για δείπνο κερασμένο από τον Πρωτοσύγκελλο της Μητρόπολης μας πατέρα Νεκτάριο (τον ευχαριστούμε θερμά) την ωραία μας πίτσα, την βραδινή μας συζήτηση με τον υπέροχο απολογισμό  με μεγάλη συγκίνηση και την γνώση ότι κάποιοι και ιδιαίτερα οι πατέρες μας αγαπούν, χωρίς συμφέρον, αλλά και την προσευχή μας έξω από το ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου Maggiore … και μετά η τελευταία βόλτα στην αγαπημένη μας Ρώμη…. 

Συντριβάνι του Τρέβι, by night. Όμορφοι και άσχημοι, μοντέλα και παράταιροι, κάθε πικραμένος αλλά κaι χαρούμενος με την παρέα του ή μόνος του θέλησε να βγάλει φωτογραφία! Όλοι θα γίνουμε viral! Ναι ουουουουου!!! Πάντως όλοι χαμογελούσαν όταν έβγαζαν φωτογραφίες εκτός τις ντίβες που το έπαιζαν σταρ χωρίς ρυτίδες έκφρασης!

4η μέρα – Τελευταία μέρα στη Ρώμη και αφιερωμένη στις κατακόμβες της Πρίσκιλλας.

Από την αρχή πήγε περίεργα η μέρα αφού κάναμε λάθος στην κατεύθυνση του λεωφορείου και ο χρόνος πήγε…περίπατο! Και έτσι άρχισε πάλι η περιπέτεια!!! 

Φθάσαμε στις Κατακόμβες αργοπορημένα!!! Πρόκειται εξωτερικά για ένα κτίριο μέσα στην πόλη. Σήμερα ο χώρος διαχειρίζεται και φυλάσσεται από καθολικές μοναχές, αλλά δεν είναι ενεργό μοναστήρι· είναι αρχαιολογικός και προσκυνηματικός χώρος που δέχεται επισκέπτες.

Όμως εδώ ο τόπος δεν σηκώνει αστεία! Σε βάθος 35 μέτρων και σε διάρθρωση τριών επιπέδων, οι κατακόμβες φιλοξενούν περίπου 40 χιλιάδες τάφους! Μπαίνοντας στην ψυχρή σιωπή των κατακομβών, τα βήματα ηχούν σαν ψίθυροι του παρελθόντος, ανάμεσα σε τοίχους που κρατούν μυστικά αιώνων. Οι κατακόμβες της Αγίας Πρίσκιλλας δεν είναι μόνο χώροι ταφής· είναι βιβλία που αφηγούνται τη ζωή, τον φόβο και την πίστη των ανθρώπων, κρατώντας ζωντανό το άσβεστο φως της ιστορίας.

“Λίγο πριν μπεις στον χώρο αυτό έχεις την γνώση… Μόλις βρεθείς στην είσοδο παίρνεις μία βαθιά ανάσα. Και όταν αντιληφθείς ότι εδώ άφησαν την παρακαταθήκη τους, την ιστορία τους χιλιάδες χριστιανοί μάρτυρες, αρχίζουν τα μάτια να δακρύζουν και η καρδιά χτυπάει με άλλους κτύπους… Η αγιότητα, η μαρτυρία αλλά και να δίνεις την ζωή σου για τον Χριστό είναι το ύψιστο!!!”

Και απορούσαμε, πώς μπορούσαν αυτοί οι μάρτυρες να ζήσουν κάτω από την γη σαν ζωντανοί νεκροί;  Και κάπως έτσι, οι φωτεινές στιγμές της Ρώμης τελείωσαν… για να επιστρέψουμε στην καθημερινότητα.

Είναι η δεύτερη εκδρομή που διοργανώνει και πραγματοποιεί το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος στο εξωτερικό με την δυναμική και πανέμορφη ομάδα των αποφοίτων από τα κατηχητικά της Μητροπόλεως που πλέον σχεδόν διπλασιάστηκε σε αριθμό σε σχέση με πέρυσι!

Συντονιστής και  υπεύθυνος της εκδρομής αυτής ήταν ο διευθυντής του Γραφείου Νεότητας της Ι. Μ. Φωκίδος και κατηχητής της ομάδας αποφοίτων Ευπαλίου Αρχιμ. Αυγουστίνος Σύρρος, με βοηθούς του τον Αρχιμ. Νεκτάριο Ι. Μουλατσιώτη, κατηχητή της ομάδας αποφοίτων Ερατεινής, καθώς και τον κατηχητή της ομάδας αποφοίτων Ιτέας Αρχιμ. Σάββα Κουρή. 

Με βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη ευχαριστούμε τους αγαπητούς μας πατέρες για τον ακούραστο κόπο, τη θυσιαστική τους προσφορά και την ανιδιοτελή αγάπη του Χριστού που απλόχερα σκορπούν στις καρδιές μας. Είναι στήριγμα, παρηγοριά και ζωντανό παράδειγμα πίστης στη ζωή μας. Δοξάζουμε τον Θεό που τους έχουμε πάντοτε κοντά μας!

————————————————————————————— —

Υγ.

  1. Στο ταξίδι αυτό, μας βοήθησε πολύ η φίλη μας, Φωτεινή Θεοδοσίου, που ήρθε από την Ισπανία μόνο και μόνο για να μας βοηθήσει στην ξενάγηση και στις ατελείωτες πορείες μας μέσα στην πόλη. Πραγματικά στο σύνολο μετρήσαμε ότι περπατήσαμε τις 4 αυτές ημέρες. 60 χιλιόμετρα! Την ευχαριστούμε πολύ!!
  2. Ευχαριστούμε τον ακούραστο, γρήγορο, έξυπνο βοηθό του «ξεναγού» μας, Δημήτρη Χαϊδόγιαννο, διότι και φέτος η συμβολή του ήταν σωστική, ιδιαίτερα στην αναζήτησή των ακουστικών!
  3. Ευχαριστούμε την photo woman Ραφαηλία Βέλιου και τις βοηθούς της για την θυσία του χρόνου τους έτσι ώστε να απαθανατίσουν της ωραίες στιγμές που ζήσαμε.
  4. Ευχαριστούμε τους αφανείς βοηθούς αυτής της δύσκολης εκδρομής!
  5. Συγχαρητήρια στη ομάδα των 37 νέων διότι παρόλο το ξενύχτι της πρώτης ημέρας, την καταρρακτώδη  βροχή που έφαγαν ιδιαίτερα στην πορεία προς το Μουσείο του Βατικανού, τις συγκοινωνίες που χάσαμε, το τραμ που μας έφυγε, και τόσα μα τόσα άλλα θεματάκια που είχαμε ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑΝ, δεν γκρίνιαξαν καθόλου!!! 
  6. Παιδιά συγχαρητήρια για την υπομονή σας! Και ευχαριστούμε για την έμπρακτη αγάπη σας!

———————————————————————————————

      – Για το Γραφείο Νεότητας –

της Ιεράς Μητροπόλεώς Φωκίδος

         – Κωνσταντίνα Αλλάι –

      – Τέλος και τω Θεώ δόξα –