Έκτακτη Έκδοση!

Με πρωτοφανή επιτυχία ολοκληρώθηκε η φετινή Φιλοξενία Εφήβων κοριτσιών 12-18 ετών, με την ευλογία του Σεπτού Ποιμενάρχη μας κου Θεοκτίστου, η οποία από την πρώτη κιόλας ημέρα έδειχνε ότι θα μείνει στην ιστορία. Οι δηλώσεις συμμετοχής είχαν κλείσει έναν ολόκληρο μήνα πριν, με αποτέλεσμα να σημειωθεί… υπερπληθυσμός! Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της εφημερίδας μας, εξετάστηκε σοβαρά η μετατροπή του παιχνιδαδικού σε έκτο θάλαμο, του μπιλιάρδου σε υπνοδωμάτιο και του ποδοσφαιρακιού σε παπουτσοθήκη! Ευτυχώς, τα σχέδια αυτά δεν χρειάστηκε να εφαρμοστούν και όλες οι κατασκηνώτριες βρήκαν τελικά τη θέση τους.

Κι όμως, τα δύσκολα μόλις άρχιζαν. Λίγες ημέρες αργότερα, μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε σε κοντινό βουνό, αναγκάζοντας την κατασκήνωση να μεταφερθεί προσωρινά –για δεύτερη φορά– στο γυναικείο μοναστήρι. Οι πιλότοι των πυροσβεστικών αεροσκαφών πετούσαν τόσο χαμηλά, ώστε στο τέλος είχαμε φτάσει στο σημείο να τους αναγνωρίζουμε και να μας χαιρετούν! Παράλληλα πραγματοποιήθηκε χορός της βροχής, ενώ τελέστηκε και Παράκληση στον Άγιο Εφραίμ. Η φωτιά έσβησε, όλοι επέστρεψαν στην κατασκήνωση και τότε… άνοιξαν οι ουρανοί! Η βροχή έπεφτε με τέτοια ένταση, που αρκετοί αναρωτήθηκαν μήπως ο χορός της βροχής τελικά… έπιασε περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε!

Η τραπεζαρία αποτέλεσε για ακόμη μία χρονιά το πιο θορυβώδες σημείο της περιοχής. Κάθε βράδυ τραγούδια, συνθήματα και ψαλμοί ακούγονταν με τόσο πάθος και ενθουσιασμό, ώστε από την τρίτη κιόλας ημέρα οι περισσότερες είχαν χάσει τη φωνή τους. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο. Ό,τι κι αν λέγαμε –τραγούδι, ψαλμό ή σύνθημα– το λέγαμε με όλη μας την καρδιά και με ακόμη περισσότερο παλμό!

Το βραβείο του πιο αγαπημένου παιχνιδιού κέρδισε πανηγυρικά το γλιστερό νάιλον. Οι τούμπες ήταν αμέτρητες, οι προσγειώσεις… δημιουργικές και οι θεατές απόλαυσαν μοναδικές επιδείξεις ακροβατικών χωρίς κανείς να έχει κάνει ούτε ένα μάθημα!

Η εκδρομή στο ποτάμι εξελίχθηκε σε μία από τις πιο όμορφες στιγμές της κατασκήνωσης. Ζωγραφίσαμε πέτρες, κάναμε αγώνες με φουσκωτά στρώματα και δύο κορίτσια αποφάσισαν να αναπαραστήσουν τον «Τιτανικό» με τόσο ρεαλισμό, που για λίγα δευτερόλεπτα όλοι νόμιζαν πως βρισκόμασταν στον Ατλαντικό!

Το μαγειρείο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Οι σεφ της κατασκήνωσης ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και η βραδιά με τα σουβλάκια πέρασε ήδη στον θρύλο. Παράλληλα, στα δύο πάρτι, με παραδοσιακή μουσική αλλά και πολλές ακόμη επιτυχίες, οι κατασκηνώτριες χόρεψαν τόσο πολύ, που το γλέντι θα μπορούσε άνετα να συναγωνιστεί πανηγύρι χωριού τον Δεκαπενταύγουστο!

Στο μεγάλο παιχνίδι του άλσους επικράτησε έντονος συναγωνισμός. Οι ομάδες αγωνίστηκαν με τέτοιο πάθος για τη νίκη, που για λίγες στιγμές φοβηθήκαμε μήπως χρειαστούν… ειρηνευτικές συνομιλίες! Αντίθετα, στο νυχτερινό παιχνίδι του άλσους κυριάρχησε ο τρόμος. Οι φωνές ακούγονταν σε όλο το βουνό και τα ρεκόρ ταχύτητας στο τρέξιμο καταρρίφθηκαν το ένα μετά το άλλο.

Η τελική γιορτή λήξης αποτέλεσε το αποκορύφωμα της κατασκήνωσης. Κάθε θάλαμος παρουσίασε μία διαφορετική περιοχή της Ελλάδας – Θράκη, Ήπειρο, Κρήτη, Πόντο και Νάξο – με παραδοσιακές φορεσιές, ξεχωριστή διακόσμηση και σημείο αναφοράς μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας από τον τόπο που εκπροσωπούσε. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι στην ελληνική παράδοση και στην πίστη του λαού μας.

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε και η επίσκεψη της Απολλέων, η οποία μίλησε στις κατασκηνώτριες για τη δύναμη της πίστης, της επιμονής και της ελπίδας. Τόνισε πως δεν πρέπει να αφήνουμε τα αρνητικά σχόλια ή τις δυσκολίες να μας λυγίζουν, αλλά να συνεχίζουμε με θάρρος, πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό.

Και βέβαια, μέσα σε όλες αυτές τις περιπέτειες, τα παιχνίδια, τα γέλια και τις αμέτρητες όμορφες στιγμές, υπήρχε κάτι ακόμη πιο σημαντικό. Το φετινό θέμα της κατασκήνωσης ήταν το «Ἀκολούθει μοι – Follow Me». Μαζί με τη Γερόντισσα και τις αδελφές προσπαθήσαμε να ανακαλύψουμε τι σημαίνει πραγματικά να ακολουθεί κανείς τον Χριστό και ποιες προϋποθέσεις χρειάζεται να πληροί για να Του πει ένα αληθινό «follow». Μέσα από τις ομιλίες και τις συζητήσεις μιλήσαμε για τη συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, για την αληθινή αγάπη προς τον εαυτό μας και τον συνάνθρωπο, για τη συγχώρεση, τη μετάνοια, την ταπείνωση και την ενότητα. Γιατί τελικά, η μεγαλύτερη επιτυχία της κατασκήνωσης δεν ήταν οι νίκες στα παιχνίδια, αλλά τα βήματα που έκανε η καρδιά μας πιο κοντά στον Χριστό.

Τελικός απολογισμός

Υπερπληθυσμός: ✔️

Μία πυρκαγιά: ✔️

Αναγκαστική εκδρομή: ✔️

Αμέτρητες πτήσεις Canadair: ✔️

Καταρρακτώδης βροχή: ✔️

Τραγούδια μέχρι βραχνιάσματος: ✔️

Επικές τούμπες: ✔️

Πάρτι και σουβλάκια: ✔️

Τρόμος στο νυχτερινό παιχνίδι: ✔️

Καινούργιες φιλίες: ✔️

Άφθονο γέλιο, πολλή αγάπη και πολλές ευλογίες: ✔️

Συμπέρασμα

Παρά τις φωτιές, τις βροχές, τις τούμπες, τις φωνές και τον… υπερπληθυσμό, η Γαλιλαία 2026 απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι οι πιο όμορφες αναμνήσεις γεννιούνται όταν μια μεγάλη παρέα γίνεται οικογένεια γύρω από τον Χριστό.

Ραντεβού, πρώτα ο Θεός, στη Γαλιλαία 2027! ❤️

default

default

default

Σχετικά βίντεο με την Β’ Περίοδο